ISRO வின் முன்னாள் தலைவர் மாதவன் நாயர் நேற்று
தொலைக்காட்சிகளில் துள்ளிக் குதித்தார். விட்டேனா பார்
அந்த ராதாகிருஷ்ணனை என்றார். ராதாகிருஷ்ணன்
(இந்நாள் ISROவின்  தலைவர் ) ஹிட்லர் போல்
நடந்து கொள்கிறார். என் மீது பழி வாங்குகிறார்.
அனைத்திற்கும் அவரே காரணம். எனக்கு இழைக்கப்பட்ட
அநீதிக்கு எதிராக  நீதிமன்ற்த்திற்குச் செல்வேன் -
என்றெல்லாம் படபடப்பாகப் பேசினார்.

என்ன விஷயம் ?
இவருக்கு அப்படி என்ன அநீதி இழைக்கப்பட்டு விட்டது ?

நேற்றைய செய்திகளைப் பாருங்கள் -

“இஸ்ரோவின் முன்னாள் தலைவர் மாதவன் நாயர்,
இஸ்ரோவின் முன்னாள் அறிவியல்துறை செயலாளர்
கே பாஸ்கரன் நாராயணன், ஆண்ட்ரிக்ஸ் நிறுவனத்தின்
முன்னாள் நிர்வாக இயக்குநர் கே ஆர் ஸ்ரீதரமூர்த்தி,
இஸ்ரோ செயற்கைகோள் மையத்தின் முன்னாள்
இயக்குநர் கே என் சங்கரா ஆகிய 4 விஞ்ஞானிகள் மீது
எஸ்.பேண்ட் ஸ்பெக்ட்ரம் ஒதுக்கீடு ஊழல் புகாரில்,
மத்திய அரசு  நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது.

இவர்கள் வருங்காலத்தில் அரசுப்பணி ஏற்க தடை
விதிக்கப்பட்டு உள்ளது. இந்த உத்தரவின் நகல்
நாட்டிலுள்ள அரசுத்துறை செயலாளர்களுக்கு
அனுப்பபட்டுள்ளது.”

இவர்கள் எல்லாருமே அரசுப்பணியில் இருந்து 60 வயது
வரை பணி புரிந்து விட்டு ஓய்வு பெற்றவர்கள்.
அப்படியானால், இவர்களுக்கு இதில் எந்த விதத்தில்  
பாதிப்பு ? அங்கே தான் இருக்கிறது விஷயமே.

60 வயது ரிடையர்மெண்ட்  சமாச்சாரம் எல்லாம்
நம்மைப் போன்ற சாதாரண ஆட்களுக்கு தான்.
இவர்கள் எல்லாம் ரிடையர் ஆனபிறகும் எதாவது ஒரு
கமிட்டியில் தலைவராகவோ, உறுப்பினராகவோ,
ஆலோசகராகவோ இடம் பெற்று, தள்ளாடி விழும் வரை
முழு சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு காலம் தள்ளுவார்கள்.

மாதவன் நாயர் ரிடையரான பிறகு,
ஏற்கெனவே CSIR-NAL சார்பில்
அமைக்கப்பட்டுள்ள regional transport
aircraft project உயர்மட்ட கமிட்டி ஒன்றின்
தலைவராக பொறுப்பு வகிக்கிறார். இன்னும் 4-5
வருடங்களுக்கு சுலபமாக காலம் தள்ளலாம்.
அந்த பதவி இப்போது பறி போய் விடும்.

ரிடையர் ஆன பிறகு பதவி என்பது யாருடைய
உரிமையும் இல்லையே - அது அரசாங்கமாகப் பார்த்து
பொருத்தமானவர்களுக்கு (?) வழங்குவது தானே ?
அதை உரிமையாகக் கேட்டு எந்த கோர்ட்டுக்குப் போக முடியும் ?

இவர் இப்படி துள்ளிக் குதிப்பதற்கு காரணம் இருக்கிறது.
இப்போதே உரத்து குரல் எழுப்பினால் -
இது ஏதோ – ராதாகிருஷ்ணனுக்கும் இவருக்கும்
இடையே ஏற்பட்டிருக்கும் பிரச்சினை என்று கருதி
அரசாங்கம் இதற்கு மேல் எதுவும் நடவடிக்கை எடுக்காது என்று நினைக்கிறார்.

உள்ளுக்குள்ளே பயந்து நடுங்கிக் கொண்டே இருப்பார் -
எங்கே  அரசாங்கம் அடுத்ததாக கிரிமினல் நடவடிக்கை
எடுத்து விடுமோ என்று.

உண்மையில் இந்த நடவடிக்கை வந்ததற்கு கூட
காரணம்-
இது குறித்து விசாரிக்க அமைக்கப்பட்ட முன்னாள்
மத்திய ஊழல் தடுப்பு கமிஷனர் பிரதியுஸ் சின்ஹா
குழுவின் அறிக்கை தான். இந்த 4 பேர் மீதும் கிரிமினல்
நடவடிக்கை எடுக்கவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதற்காகத்
தான் இந்த நாயர் இப்படி முந்திக்கொண்டு துள்ளிக்
குதிக்கிறார்.

இந்த ஆண்ட்ரிக்ஸ் நிறுவனம் – எஸ் பேண்டு
சமாச்சாரம் எல்லாம் எங்கேயோ கேள்விப்பட்ட மாதிரி
இருக்கும். ஆனால் என்னவென்று சரியாக
நினைவில் இருக்காது – சரி தானே ?

நீங்கள்  தேட வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல்
இதே வலைத்தளத்தில் கடந்த feb 11, 2011 அன்று
நான் எழுதியிருந்த பதிவை கீழே தந்திருக்கிறேன்.
முழு விவரமும் நினைவிற்கு வரும்.

———————————————–

feb 11, 2011

நாட்டின் வளங்களைச் சுரண்டும்
நாசகார நாயர்கள் கும்பல் -
“எஸ்”பாண்ட் பற்றிய விவரங்கள் !

2ஜி அலைக்கற்றைகளைப் பற்றிய விவரங்கள்
நமக்கு இப்போது தான் ஆண்டிமுத்து ராஜாவின்
அருளால் விளங்கத் தொடங்கின.
செல்போன் உபயோகத்திற்கு
தேவையான அலைவரிசைகள் இவை.

இதற்கு அடுத்து 3ஜி அலைக்கற்றைகளும்
பயன்பாட்டிற்கு வந்து விட்டன. இப்போது
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
அறிமுகத்திற்கு வந்து கொண்டிருக்கும் -
வீடியோ இணந்த செல்போன் வசதிகள்
இயங்கத் தேவையான அலைவரிசைகள் தான் 3ஜி.

இதற்கு அடுத்த கட்டமாக இன்னும் சில
ஆண்டுகளில்  வர உள்ள 4ஜி அலைக்கற்றைகள்
தான் இப்போது அடிபட்டுக் கொண்டிருக்கும்
“எஸ்”பாண்டு அலைவரிசை.

இதன் முக்கிய பயன் -
செல்போன் டவர் இல்லாமலே
எங்கு வேண்டுமானலும் தொலைபேசி வசதியைப்
பெறலாம். நாட்டின் வளர்ச்சியில் பெரும்
புரட்சியை உண்டு பண்ணக்கூடியது இந்த “எஸ்”பாண்டு
அலைவரிசை.இதை 4ஜி என்றும் கூறுவார்கள்.

இந்த் அலைவரிசையை பயன்பாட்டிற்கு கொண்டு
வருவதற்காகவே அடுத்து இரண்டு செயற்கைக்கோள்களை
ஜிசாட்-6 மற்றும் ஜிசாட்-6ஏ என்கிற பெயர்களில்
விண்வெளியில் செலுத்துவதற்கான ஆயத்தப் பணிகளில்
மும்முரமாக  ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
இந்திய அரசாங்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான
இஸ்ரோ.

இவ்வாறு விண்வெளியில் ஏவப்படும் செயற்கைக்கோள்களை
வியாபார நோக்கில் பயன்படுத்துவது தொடர்பான
விஷயங்களை கவனிக்கும் பொருட்டு, இஸ்ரோவின்
துணைப்பிரிவாக “ஆண்ட்ரிக்ஸ்” என்கிற நிறுவனத்தை
உருவாக்கி இருக்கிறது மத்திய அரசு.

செயல்களைப் பொறுத்த வரை இரண்டும் தனித்தனி
நிறுவனங்களாகப் பிரிக்கக்ப்பட்டிருந்தாலும் -
இஸ்ரோவின்  தலைவர் தான் ஆண்ட்ரிக்ஸ் க்கும் தலைவர்.
எனவே இரண்டையும் ஒரே நிர்வாகி தான்
கவனிக்கிறார் எனலாம்.

இந்த ஜிசாட்-6 மற்றும் ஜிசாட்-6ஏ செயற்கைகோள்களை
செலுத்துவதற்கான திட்டப்பணிகள் 2003 ஆம் ஆண்டிலேயே
ஆரம்பித்து விட்டன.
இந்த  அலைக்கற்றைகளின் மதிப்பு நம்மைப் போன்ற
வெளிமனிதர்களுக்கு தெரியாத காலம் அது.

ஆனால் – இஸ்ரோவில் பணி புரிந்து வந்த மூத்த
அதிகாரிகளுக்கு இது ஒரு பொன் முட்டை இடும்
வாத்து என்பது அப்போதே தெரியும்.

எனவே இந்த “எஸ்”பாண்டு அலைக்கற்றையின்
பயனாக இந்த நாட்டிற்கு கிடைக்க இருக்கும்
அளவில்லாத, விலை மதிப்பு மிக்க வளங்களை
அப்படியே சுருட்டத் தீர்மானித்தனர் அங்கு
பெருத்த எண்ணிக்கையில் பணி புரியும்
விஞ்ஞானிகளான  நாயர்களும்,
மேனன்களும், பிள்ளைகளும்.
(இஸ்ரோ அமைப்பு துவக்கத்தில்
திருவனந்தபுரத்திலிருந்தே
செயல்பட்டதால் – இந்த நிறுவனத்தில்
பணிபுரியும் அதிகாரிகளில் பெரும்பாலானோர்
மலையாளிகளே ).

தங்கள் திட்டத்திற்கு விரைவாகச் செயல்வடிவம்
கொடுத்தனர்.முக்கியமான அதிகாரிகள் சிலர்
சேர்ந்து தேவாஸ் மல்டி மீடியா என்கிற தனியார்
நிறுவனம் ஒன்றினை உருவாக்கினர்.இஸ்ரோவில்
பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்ற சந்திரசேகர் என்கிற
அதிகாரி இதன் நிர்வாகத்தை ஏற்றார். இந்த நிறுவனம்
இஸ்ரோவின் ஆண்ட்ரிக்ஸ் நிறுவனத்துடன்
ஒரு ஒப்பந்தத்தை போட்டது. சம்பந்தப்பட்ட
எல்லாருமே இஸ்ரோவின் முன்னாள், இந்நாள்
அதிகாரிகள் தான் என்பதால் இது மிகவும்
சுலபமாக நடந்தேறியது.அவர்களுக்கு
சாதகமான எல்லா சங்கதிகளையும்
ஒப்பந்தத்தில் சேர்த்துக் கொண்டார்கள்.

ஜிசாட்-6 மற்றும் ஜிசாட்-6ஏ செயற்கைகோள்களை
தயாரிப்பதில்/உருவாக்குவதில் தேவாஸ் நிறுவனம்
இஸ்ரோவிற்கு உதவுவது என்றும்,

அதற்கு பிரதியாக -
இரண்டு செயற்கைக்கோள்களும் உருவாக்கும்
“எஸ்”பாண்டு அலைக்கற்றையில்
70 மெகா ஹர்ட்ஸ் அளவிற்கு
தேவாஸ் நிறுவனம் பயன்படுத்திக் கொள்ள
இஸ்ரோ அனுமதிக்கும் என்றும்,

அதற்கான கட்டணமாக
தேவாஸ் நிறுவனம்
20 ஆண்டுக்காலத்திற்கு 1000 கோடி
ரூபாய் கொடுப்பது என்றும் ஒப்பந்தம் போடப்பட்டது.
அதாவது ஆண்டிற்கு 50 கோடி மட்டுமே.

சுமார் இரண்டு லட்சம் கோடி பெறுமான
அலைக்கற்றைகளை சர்வசகஜமாக
வெறும் 50 கோடிக்கு அள்ளிக்கொண்டு போக
சதி வலை பின்னினர் அங்கிருந்த
கூட்டுக்களவாணிகளான சில அதிகாரிகள்.

வெளியார் யாருக்கும் இது பற்றிய விவரம்
தெரியாது – புரியாது !

இந்த ஒப்பந்தம் போடப்பட்டது ஜனவரி 28,
2005-ல்.
போட்டது தேவாஸ் நிறுவனமும்
ஆண்ட்ரிக்ஸ் நிறுவனமும்.

ஆண்ட்ரிக்ஸ் நிறுவனத்திற்கு -
வர்த்தகம் செய்வதற்கான
அதிகாரம் அரசாங்கத்தால் அளிக்கப்பட்டிருப்பது
உண்மை தான் என்றாலும், இந்த ஒப்பந்தத்தைப்
போடும் முன்னர், இஸ்ரோ மத்திய அரசுக்கு
முழு விவரங்களையும் தெரிவித்து
அதன் ஒப்புதலைப் பெற்ற பின்னரே ஒப்பந்தம்
செய்திருக்க வேண்டும் – அது தான் நடைமுறை.

உண்மையில் இஸ்ரோ இரண்டு
செயற்கைக்கோள்களையும் தயாரிக்கவும்,
விண்ணில் செலுத்தவும் மத்திய அரசிடம்
முறையான அனுமதியைப் பெற்றாலும்,

அந்த செயற்கைக் கோள்களை பயன்படுத்திக்கொள்ள
தேவாஸ் நிறுவனத்துடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளும்
விஷயத்தை மட்டும் ஏனோ மறைத்து விட்டது.

செயற்கைக் கோள்கள் தயாரிக்கப்பட்டு வந்தாலும்,
விண்ணில் செலுத்தப்படும் நாள் -
பல காரணங்களால் தாமதமாகிக் கொண்டே வந்தது.

இதற்குள்ளாக, தேவாஸ் நிறுவனம் தங்களுடன்
பல அந்நிய நாட்டு நிறுவனங்களை பங்குதாரர்களாக
சேர்த்துக் கொண்டு விட்டது.
ஜூலை 2008 லேயே
தனது 17 சதவீத பங்குகளை டாயிட்ஸ் டெலிகாம்
என்கிற ஜெர்மன் நிறுவனத்திற்கு 318 கோடி ரூபாய்க்கு
விற்று செயற்கைக்கோள் பறக்கும் முன்னரே லாபம்
சம்பாதிக்க ஆரம்பித்து விட்டது.

இஸ்ரோ மத்திய அரசின் விண்வெளி கமிஷன் மற்றும்
பிரதமரின் நேரடிக் கண்காணிப்பின் கீழ் வருகிறது.
பிரதமர் தான் இந்த துறைக்கான அமைச்சரும் கூட.

இவ்வளவு பெரிய ஊழல் நடந்திருப்பது பிரதமருக்குத்
தெரியுமா தெரியாதா என்றால் -

தாடி வைத்திருக்கும் அந்த சிங் முறைக்கிறாரா -
சிரிக்கிறாரா என்பதே யாருக்கும் தெரியவில்லை
என்கிறார்கள்.

பிரதமருக்கு இதைப் பற்றிச் சொல்லப்பட்டதாகத்
தெரியவில்லை என்று முந்தாநாள் பேட்டியில்
சொல்கிறார் -
இஸ்ரோவின் தற்போதைய தலைவர்
ராதாகிருஷ்ணன்.

முன்னர் தெரிந்ததோ இல்லையோ -
குறைந்த பட்சம் டிசம்பர் 2009 லிருந்து இந்த விஷயம்
லேசாக பேச ஆரம்பிக்கப்பட்டு விட்டது.

மே 2010 -ல் இது குறித்து இஸ்ரோவில் விரிவாக
விவாதிக்கப்பட்டு, இந்தியாவின் தலைசிறந்த
சட்ட நிபுணர்களில் ஒருவரான மோகன் பராசரன்-
இந்த ஒப்பந்தம் நாட்டுக்கு பெருத்த கேட்டை
விளைவிக்கும் எனவே உடனடியாக இதை
ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று
மத்திய அரசுக்கு அறிவுறுத்தி இருக்கிறார்.

இதன் பின்னரும் விழித்துக் கொள்ளாத அல்லது
வேண்டுமென்றே கண்ணை மூடிக்கொண்டுள்ள
மன்மோகன் சிங் எந்த வித நடவடிக்கையையும்
எடுக்காமல் கிடப்பில் போட்டார்.

இப்போது திடீரென்று CAG தலைமை கணக்கு
தணிக்கை அதிகாரி வினா எழுப்பியதுடன்,
2ஜி அலைக்கற்றை அனுபவம் காரணமாக,
நாடு முழுதும் ஏற்பட்ட கொந்தளிப்பைக் கண்டு
ஒன்றுமே நடக்கவில்லை
இது  ஓவர் ரீ ஆக் ஷன் – என்று மழுப்புகிறார்கள்.

வழக்கம் போல், கபில் சிபல் -
சாட்டிலைட்டே இன்னும் மேலே போகவில்லை.
அதற்குள் அலைக்கற்றையை
எப்படி கொடுக்க முடியும் -நஷ்டம் எப்படி ஏற்பட முடியும்
என்று கேள்வி எழுப்புகிறார்.

2005 ஆம் ஆண்டு முதல் 2010 வரை
இஸ்ரோ தலைவராகப்
பணியாற்றியவர்  மாதவன் நாயர்.
அவர் ஒத்துழைப்பும்,
பங்களிப்பும் இல்லாமல் இவை எல்லாம்
நடந்தேறி இருக்க வாய்ப்பே இல்லை.

இருந்தும் முந்தாநாள்  தொலைக்காட்சி நிருபர்கள்
அவரை விமான நிலையத்தில் மடக்கி
வினா எழுப்பியபோது
அப்படி ஒப்பந்தம் ஏதும் போடப்பட்டதாகவே எனக்கு
நினைவில்லை என்று கூறிக்கொண்டே
வழுக்கிக்கொண்டு ஓடுகிறார்.

அரசியல்வாதிகள் முன் நின்று
நடத்தியது 2 ஜி.
அதிகாரிகள் முன் நின்று
நடத்தி இருப்பது 4 ஜி.(எஸ் பாண்டு)

இன்னும் முழு விவரங்கள் வெளிவரவில்லை.
இதில் தொடர்புடையவர்கள்  யார் யார் என்பது
தெளிவாகவில்லை.
யார் யாருக்கு பங்கு போகிறது என்றும் தெரியவில்லை.
தொடர்பு டில்லியோடு  சரியா இல்லை
இத்தாலி வரை போகுமா என்பதும் தெரியவில்லை !

பிரதமர்  விசாரணை கமிட்டி அமைத்து விட்டார் -
எனவே இனி யாரும் இதைப்பற்றி அநாவசியமாகப்
பேச வேண்டிய தேவை இல்லை என்று
காங்கிரசின் மணீஷ் திவாரி டிவி பேட்டியில் கூறினார்.

டிவியில் அவர் பேசுவதைப் பார்க்கும்போது -
அவர் மூஞ்சியிலேயே ஓங்கிக் குத்த வேண்டும் போல்
இருந்தது.

முடியவில்லை !
என்ன செய்வது – முகம் அவருடையதாக இருந்தாலும்
டிவி நம்முடையதாயிற்றே !

நான்பாட்டிற்கு  தொடர்ந்து சீரியஸாக கட்டுரைகள்
எழுதிக்கொண்டே வருகிறேன்.
ராணிப்பேட்டையிலிருந்து ஒரு நண்பர் போனில்
பேசினார். “உங்கள்  வலையில் வருபவற்றை
எல்லாம் படிக்கும்போது ரொம்ப கோபம், கோபமாக
வருகிறது -ஒரே டென்ஷனாகி விடுகிறது”
என்றார்.

இந்த கட்டுரைகளுக்கான விஷயங்களை சேகரிக்கும்
போதும், எழுதும்போதும் – நானும் தான்
டென்ஷனாகி விடுகிறேன்.

என்னடா இது. நாமும் டென்ஷனாகி,
படிப்பவர்களையும் டென்ஷனாக்கி – தேவையா இது ?
என்று என்னையே கேட்டுக்கொண்டேன்.

உபயோகம் இல்லாத விஷயங்களை எழுதவும்
மனம் வர மாட்டேனென்கிறது.
அதே சமயம் B.P.யும் எகிறாமல் பார்த்துக் கொள்ள
வேண்டும். என்ன பண்ணுவது ?

கடைசியாக ஒரு சமாதானத்திற்கு(compromise)
வந்தேன் -சீரியஸுக்கு நடுவே -அவ்வப்போது,
கொஞ்சம் காமெடியாகவும் எழுத -
முயற்சி செய்வது என்று.

இதோ  ஒரு முயற்சி -

அந்த காலத்தில், சினிமா நடிகர்கள் எல்லாம் படத்திற்கு
படம் வித்தியாசமாகத் தோற்றமளிப்பார்கள். (இப்போது
அநேகமாக அந்த பழக்கம் போய் விட்டது ).
போட்டோவில் உள்ள காஸ்டியூமை பார்த்தே அது எந்தப்
படம் என்று சொல்லி விட முடியும்.

இங்கே பாருங்களேன் -
இந்த படத்தில் சிவாஜி காஸ்டியூமை பார்த்தவுடனேயே
சொல்லி விட முடியும் – இது உத்தம் புத்திரன் என்று.

அதே போல் – எம்ஜிஆரின் இந்த புகைப்படத்தை
பார்த்தவுடன் சொல்லி விடலாம் இது நாடோடி மன்னன் என்று.

நடிகர்கள் கைவிட்ட பழக்கத்தை இப்போது அரசியல்வாதிகள்
எடுத்துக் கொண்டு விட்டார்கள்.
இப்போது வட இந்தியாவில் 5 மாநிலங்களில் தேர்தல்.
தலைவர்கள் எல்லாம் பிஸியாக, மாநிலம் மாநிலமாகச்
சுற்றி வருகிறார்கள்.

அவர்கள்  புகைப்படத்தையும், அதில் காஸ்டியூமையும்
பார்த்தவுடன் சொல்லி விடலாம் – அவர்கள் இப்போது
எந்த மாநிலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று.

இதோ சாதாரணமாக பிரியங்கா காந்தி -

இதுவே -ஓ புடவையா ? அப்ப இது உத்திரப்பிரதேசம்.

இதோ சாதாரணமாக   ராகுல் காந்தி -

இது ? தாடியும், டர்பனும் -
பார்த்தாலே தெரியுமே -அப்போ இது பஞ்சாப்.

இதோ சாதாரணமாக சோனியா காந்தி -

இது ? தாடியும், டர்பனும் பெண்களுக்கு
பொருந்தாது.  எனவே நீண்ட கத்தி ! -
ஓ இதுவும் பஞ்சாப் தான்.

பின்குறிப்பு – நமக்கு தான் நம் தமிழக
அரசியல்வாதிகளை
வித்தியாசமாகப் பார்க்க கொடுத்து
வைக்கவில்லை.
ஒருவேளை அவர்களும், ஒரு நாள் அகில
இந்திய அளவில் தேர்தல் பிரச்சாரம்
செய்ய நேர்ந்தால் – அவர்கள்
காஸ்டியூம் எப்படி இருக்கும் -
யோசித்துப் பாருங்களேன் !

இந்திய மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படையினரால்
தாக்கப்படாமல் தடுக்க – அவர்களுக்கு கடலோரப்
பாதுகாப்புப் படை (Indian Coast Guard)
பாதுகாப்பு அளிக்க வேண்டும் என்று, சென்னை
உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரை கிளையில் கோரிக்கை
விடப்பட்டபோது,

கோஸ்ட் கார்டு சார்பில் சொல்லப்பட்ட பதில் -
“இந்திய கடல் எல்லைக்குள் இருக்கும் வரை தான்
அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்க முடியும்.
அவர்கள் IMBL ஐ( International Maritime
Boundary Line )தாண்டிப் போய் இலங்கை
கடல்பகுதியில் மீன் பிடித்தால் நாங்கள் என்ன
செய்ய முடியும் ?”

அதாவது கோஸ்ட் கார்டைப் பொறுத்த வரை -
கச்சத்தீவு பகுதியில் மீன் பிடித்தால் அது எல்லை
தாண்டுவது என்று அர்த்தம்.

இரண்டு விதங்களில் அவர்களின் வாதம்
தவறானது -

முதலில் கடலோரப் பாதுகாப்புப் படையின்
கடமைகளும், பொறுப்புகளும் பற்றி -
சம்பந்தப்பட்ட சட்டத்திலிருந்து சில பகுதிகள் -

—————————
THE COAST GUARD ACT, 1978
Chapter III

Duties and functions of Coast Guard.

14.(1) It shall be the duty of the Coast
Guard to protect by such measures, as it
thinks fit, the maritime and other
national interests of India in the
maritime zones of India.

(2) Without prejudice to the generality
of the provisions of sub-section (1),
the measures referred to therein may
provide for –

(a) Ensuring the safety and protection
of artificial islands, offshore
terminals, installations and other
structures and devices in any
maritime zone;

(b) Providing protection to fishermen
including assistance to them at sea
while in distress;

————————————–

1) சட்டப் பிரிவுகள், இந்திய எல்லைக்குள்
இருந்தால் மட்டும் தான் மீனவர்களுக்கு உதவ
வேண்டும் என்று கூறவில்லை.
“protection to fishermen
at sea while in distress;”
“கடலில்,ஆபத்தில் இருக்கும் மீனவர்களுக்கு
பாதுகாப்பு கொடுக்கப்பட வேண்டும்”
என்று தான் கூறுகின்றன.

2)  இந்திய கடல் எல்லை என்பதைப் பற்றி
பாதுகாப்புப் படையே தவறாகப் புரிந்து கொண்டு
அதையே சரியென்றும் வாதிக்கிறது.

ஜூன் 28, 1974 அன்று கையொப்பமிடப்பட்ட
கச்சத்தீவு பற்றிய இந்திய-இலங்கை உடன்படிக்கை
பிரிவுகள் 5 மற்றும் 6ன் படி இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி
கச்சத்தீவு இலங்கைக்கு அளிக்கப்பட்டு விட்டாலும் கூட-

Article 5
Subject to the foregoing, Indian
fishermen and pilgrims will enjoy
access to visit Kachchativu as hitherto,
and
will not be required by Sri Lanka
to obtain travel documents or visas
for these purposes.

Article 6
The vessels of Sri Lanka and India
will enjoy in each other’s waters
such rights as they have traditionally
enjoyed therein.

“பாரம்பரியமாக இரு நாட்டையும் சேர்ந்த
மீனவர்கள் அனுபவித்து வந்த எல்லா உரிமைகளையும்
அவர்கள் தொடர்ந்து, எந்தவித கட்டுப்பாடும் இன்றி
அனுபவிப்பார்கள். கச்சத்தீவு பகுதிக்கு அவர்களது
மீன்பிடி படகுகள் சென்று வர இலங்கை அரசிடமிருந்து
எந்தவித விசாவோ, அனுமதியோ தேவையிலை”
என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

கச்சத்தீவு பற்றிய அறிக்கையை இந்திய
பாராளுமன்றத்தில் வெளியிட்ட அப்போதைய வெளியுறவு
அமைச்சர் ஸ்வரண் சிங் கூட -

“மீனவர்கள் இதுவரை மீன்பிடித்து வந்த இடங்களில்
தொடர்ந்து தங்கள் தொழிலை செய்ய எந்த தடங்கலும்
இருக்காது” என்று உறுதி அளித்துள்ளார்.

உண்மை நிலை இவ்வாறு இருக்கையில் -
கச்சத்தீவு அருகே செல்வதோ, மீன் பிடிப்பதோ -
எல்லை தாண்டுவதாகும் என்று கோஸ்ட் கார்டு
எப்படி முடிவு செய்யலாம் ?

கோஸ்ட் கார்டு தவறான நிலையை எடுத்ததற்கு
காரணம் மத்திய அரசு இது விஷயத்தில் கடைபிடிக்கும்
ஒரு குழப்பமான நிலையே.

கச்சத்தீவு பற்றி  ஏதேனும் பிரச்சினை கிளம்புமானால்,
அது இலங்கையுடன் உள்ள உறவை பாதிக்கும் என்று
மத்திய அரசு எண்ணுகிறது.

ராஜபக்சேயின் இலங்கை அரசு, இந்திய அரசைக்
கால் காசுக்கு கூட மதிப்பதில்லை. இந்தியாவைக்
கண்டு இலங்கை பயந்தது எல்லாம் அந்தக் காலம்.
இப்போது, சைனாவின் துணை இருப்பதால்,
சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும்போதெல்லாம் இந்தியாவை
மட்டம் தட்ட காத்துக் கொண்டிருக்கிறது இலங்கை.
அதன் வெளிப்பாடு தான் இந்திய வெளியுறவுத்துறை
அமைச்சர் இலங்கை போய் நாடு திரும்பி 24 மணி
நேரம் ஆவதற்குள் மீண்டும் மீனவர் மீது தாக்குதல் -
படகுகள் பறிமுதல் எல்லாம்.

முதலில், இந்திய  அரசு தன் கௌரவத்தையும்,
உரிமையையும் நிலை நாட்டவும், இந்திய மீனவர்கள்
நலனை பாதுகாக்கவும் உறுதி எடுத்துக் கொள்ள
வேண்டும்.

கச்சத்தீவு ஒப்பந்தப்படியே, இந்திய மீனவர்களுக்கு
கச்சத்தீவு அருகே மீன் பிடிக்க  உரிமை இருக்கிறது
என்பதை மத்திய அரசு முதலில்
இலங்கையிடம் வெளிப்படையாக அறிவித்து,

இலங்கை கடற்படையினராலோ, மீனவராலோ
அங்கு வரும் தமிழக மீனவர்களுக்கு எந்த வித
அச்சுறுத்தலோ, துன்புறுத்தலோ – நிகழக் கூடாது
என்பதையும் வலியுறுத்திக் கூற வேண்டும்.

இதை உறுதி செய்ய -
கச்சத்தீவு அருகே இந்திய கடலோர காவல்படையின்
கப்பல்கள் தொடர்ந்து நிறுத்தப்பட்டு, அங்கு
மீன் பிடிக்கும் இந்திய மீனவர்களின் பாதுகாப்பு
உறுதி செய்யப்பட  வேண்டும்.

இதையும் மீறி இலங்கை கடற்படை தொந்திரவு
கொடுக்குமேயானால், கச்சத்தீவு பற்றிய ஒப்பந்த
விதிகளை இலங்கை மீறுவதை  காரணம் காட்டியே,
இந்தியா இந்த ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்து
கச்சத்தீவை நிரந்தரமாகத் தன் பொறுப்பில்
ஏற்க வேண்டும்.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் விதிகளின்படியே கூட,
இரு நாடுகளிடையே சில விதிகளுக்கு உட்பட்டு
ஒரு உடன்படிக்கை ஏற்பட்டு,

பிற்காலத்தில் எதாவது ஒரு தரப்பினர் அந்த
விதிமுறைகளின்படி நடக்கவோ, ஏற்கவோ மறுத்தால்,

அந்த காரணங்களுக்காகவே ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யும்
உரிமை எதிர் தரப்பினருக்கு கிடைக்கிறது.

மத்திய அரசு உண்மையிலேயே இந்த பிரச்சினையை
தீர்க்க விரும்பினால் -
இலங்கை அரசுடன் இது பற்றி கடுமையான குரலில்
பேசித்தான் ஆக வேண்டும்.
இது தமிழக மீனவர்களின் ஜீவாதாரப் பிரச்சினை
மட்டும் அல்ல -
இந்தியாவின் தன்மானப் பிரச்சினையும் கூட என்பதை
மத்திய அரசு உணர வேண்டும்.

மத்திய அரசு இப்படி ஒரு நிலையை எடுக்க வேண்டும்
என்று தமிழக, மற்றும் புதுவையைச் சேர்ந்த
40 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் சேர்ந்து,
மத்திய அரசை வற்புறுத்த வேண்டும்.

வெளியுறவு அமைச்சர் எஸ்.எம்.கிருஷ்ணா நேரில்
இலங்கை சென்று பேசி விட்டு டெல்லி திரும்பி
இன்னும் 24 மணி நேரம் கூட ஆகவில்லை.
அதற்குள்ளாக அடுத்த அட்டாக் செய்தி.

இந்த தடவை கிருஷ்ணாவிற்காக விசேஷ தள்ளுபடி -
துப்பாக்கி குண்டுக்கு பதிலாக – கல்லடி.  
ஆனால் 9 மீனவர்களையும்,
அவர்களது மீன்பிடி படகையும்
இலங்கைக்கு இழுத்துச்சென்று விட்டனர் சிங்கள
கடற்படை சிப்பாய்கள்.
எத்தனை நாள், எத்தனை தடவை இதே கதையை
நாம் திரும்ப திரும்ப பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
இதற்கு ஒரு முடிவு கட்ட வேண்டாமா?

சுண்டைக்காய் நாடு சிங்கள ஸ்ரீலங்கா.
செய்து கொண்ட ஒப்பந்தத்தையும் மதிக்கவில்லை.
கொடுத்த வாக்குறுதிகளையும் மதிக்கவில்லை.
போய்ப் பேசி விட்டு வந்த மந்திரியையும் மதிக்கவில்லை.
மீண்டும் மீண்டும் வம்புக்கு இழுக்கிறார்கள்.
மீனவர்களின் உயிர் அவ்வளவு சல்லிசாகப் போய் விட்டதா ?

இந்திய அரசு -
அடிபடுபவர்களையும், கொல்லப்படுபவர்களையும்
இந்தியர்களாகப் பார்ப்பதே இல்லை.
வெறும் தமிழர்களாக மட்டுமே,
இதை தமிழர்களின் பிரச்சினையாக மட்டுமே பார்க்கிறது.

இத்தனைக்கும் காரணம் 1974ல் கச்சத்தீவை
இலங்கைக்கு தாரை வார்த்து போடப்பட்ட இந்த
ஒப்பந்தம் தான்  -

agreement of 1974

——————————————-

Agreement between Sri Lanka and India
on the Boundary in Historic Waters
between the two Countries and Related
Matters 26 and 28 June 1974

The Government of the Republic of
Sri Lanka and the Government of the Republic of

India,

Desiring to determine the boundary line
in the historic waters between Sri Lanka
and India and to settle the related
matters in a manner which is fair and
equitable to both sides,

Having examined the entire question
from all angles and taken into account
the historical and other evidence and
legal aspects thereof,

Have agreed as follows:

Article 1
The boundary between Sri Lanka and India
in the waters from Palk Strait to Adam’s
Bridge shall be arcs of Great
Circles between the following positions,
in the sequence given below, defined by
latitude and longitude:
Position 1: 10° 05′ North, 80° 03′ East
Position 2: 09° 57′ North, 79° 35′ East
Position 3: 09° 40.15′ North, 79° 22.60′ East
Position 4: 09° 21.80′ North, 79° 30.70′ East
Position 5: 09° 13′ North, 79° 32′ East
Position 6: 09° 06′ North, 79° 32′ East

Article 2

The co-ordinates of the positions specified
in Article 1 are geographical co-ordinates
and the straight lines connecting
them are indicated in the chart annexed
hereto which has been signed by the
surveyors authorized by the two

Governments,respectively.

Article 3

The actual location of the aforementioned

positions at sea and on the sea-bed shall
be determined by a method to be
mutually agreed upon by the surveyors
authorized for the purpose by the two
Governments, respectively.

Article 4

Each country shall have sovereignty and
exclusive jurisdiction and control over
the waters, the islands, the continental
shelf and the subsoil thereof, falling
on its own side of the aforesaid boundary.

Article 5

Subject to the foregoing, Indian fishermen
and pilgrims will enjoy access to visit

Kachchativu as hitherto,

and will not be required by Sri Lanka to
obtain travel documents or visas for these

purposes.

Article 6

The vessels of Sri Lanka and India will
enjoy in each other’s waters such rights
as they have traditionally enjoyed
therein.

Article 7

If any single geological petroleum or
natural gas structure or field, or any
single geological structure or field of any other

mineral
deposit, including sand or gravel, extends across

the boundary referred to
in Article 1 and the part of such
structure or field which is situated on
one side of the boundary is exploited,
in whole or in part, from the other side of the

boundary, the
two countries shall seek to reach
agreement as to the manner in which the
structure or field shall be most effectively

exploited
and the manner in which the proceeds deriving

therefrom shall be apportioned.

Article 8

This Agreement shall be subject to
ratification. It shall enter into force on the

date of
exchange of the instruments of
ratification which will take place
as soon as possible.
Colombo, 26th June, 1974. New Delhi, 28 June,

1974.

———————————————-

மேலே காணப்படும் Article 5 தான் கச்சத்தீவு பற்றிய
வாசகம். அதில் – கச்சத்தீவில் இதற்கு முன்னதாக இந்திய
மீனவர்கள் அனுபவித்து வந்த அத்தனை உரிமைகளையும்
தொடர்ந்து அனுபவிக்கலாம் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது.
(மீன் பிடிக்கும் உரிமை என்று தனியே கூறப்படவில்லை)
அடுத்து article 6-ல்  நாம் ஏற்கெனவே
பாரம்பரியமாக சென்று வந்துகொண்டிருந்த
நீர்ப்பகுதிகளில் மீன்பிடி படகுகள் செல்லும்
உரிமை தொடர்ந்து இருக்கும் என்பது
உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்திய மண்ணில் ஒரு அங்குல நிலத்தைக் கூட
அண்டை அயல் நாடுகளுக்கு விட்டுக் கொடுக்க
வேண்டுமானால், எல்லைகளை மாற்ற அரசியல் சட்ட
திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டு பாராளுமன்றத்தில்
மூன்றில் இரண்டு பங்கு உறுப்பினர்களால் ஏற்றுக்
கொள்ளப்பட வேண்டும்.

சம்பந்தப்பட்ட மாநிலமான தமிழ் நாட்டையும்
கலந்து ஆலோசிக்காமல் -
பாராளுமன்றத்தின் அனுமதியையும் கோராமல் -
இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா அம்மையார் தன்னிச்சையாக
இலங்கையுடன் ஜூன் 28, 1974 அன்று ஒப்பந்தத்தில்
கையெழுத்து போட்டு விட்டு -

பின்னர் பாராளுமன்றத்திற்கு அதனை ஒரு தகவலாக
தந்தார்- அதையும் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சராக
இருந்த ஸ்வரண் சிங்கின் ஒரு அறிக்கை மூலமாக.

அன்றைக்கு பாராளுமன்றத்தில் இருந்த அடல் பிஹாரி
வாஜ்பாய் உட்பட எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் அனைவரும்
எதிர்த்ததை ஆளும் கட்சி சிறிதும் சட்டை செய்யவில்லை.

அன்றைய பாராளுமன்ற கூட்டத்தில்,
கச்சத்தீவு பற்றி வெளியுறவுத்துறை
அமைச்சர் ஸ்வரண் சிங் கொடுத்த  வாக்குறுதி-

“At the same time I wish to remind the Hon’ble
Members that in concluding
this agreement on rights of fishing,
pilgrimage and navigation which both
sides have enjoyed in the past, have
fully been safeguarded for the future.”

அதாவது, இதற்கு முன்னதாக இரண்டு தரப்பிலும்
அனுபவித்து வந்த மீன்பிடிக்கும் உரிமை போன்றவை
தொடர்ந்து அனுமதிக்கப்படும் என்கிற உறுதிமொழி.

அன்று அமைச்சர் வாயினால் கொடுத்த வாக்குறுதி
அன்றே காற்றோடு கலந்து காணாமல் போய் விட்டது !

இந்த ஒப்பந்தம் குறித்து இரண்டு முக்கியமான
விவாதங்கள் இருக்கின்றன.

ஒன்று - ஒப்பந்தத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி – ஏற்கெனவே
இந்திய மீனவர்கள் அனுபவித்து வந்த – கச்சத்தீவை
ஒட்டிய பகுதிகளில் மீன் பிடிக்கும் உரிமையை
தொடர்ந்து அனுபவிக்கலாம் என்பது.
இது எழுத்தளவில் தான் (அதுவும் தெளிவில்லாமல்)
உள்ளது. இந்த ஒப்பந்தத்தின்  ஷரத்துக்களையும்
இலங்கை மதிப்பதில்லை.

இரண்டாவது – அதிமுக்கியமான விஷயம் -
இப்படி ஒரு ஒப்பந்தம் போடவே இந்திய அரசுக்கு
அதிகாரமோ, உரிமையோ இல்லை.

ஒப்பந்தத்தின் வாசகங்களே தவறானவை.
கச்சத்தீவு இரண்டு நாடுகளுக்கிடையே உள்ள
பிரச்சினைக்குரிய ஒரு பகுதியாக ஒப்பந்தத்தில்
சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதுவே தவறு.

கச்சத்தீவு – எந்தவித சந்தேகத்திற்கும் இடம் இல்லாமல்,
ராமநாதபுரம் ஜமீனின் – இந்தியாவின் -
ஒரு பகுதியாகத்தான் இருந்தது என்பது
கீழே காணப்படும் விவரங்களிலிருந்து புரியும் -

In 1947 one Mr.Mohammed had taken lease
of the island of Katcha Theevu which was
registered in the Sub-Registrar’s office of Indian
town
of Rameswaram (Ref: Reg.No. 278/1948.)

After India attained independence the
Indian State of Madras by way of Government Order
No: 2093
dated 11.8.1949 declared that
Katcha Theevu as barren land under Rameswaram
revenue village
Survey Number: 1250 in an area of
285 acres and 20 cents.
Thus for centuries Katcha Theevu was
under the Princely state of Ramnad
in British India, and under Government of Madras
in
Independent India.

இவ்வாறு சந்தேகத்திற்கே இடமில்லாமல், தமிழ் நாட்டின்
ஒரு பகுதியாக இருந்த கச்சத்தீவை -
அரசியல் சட்டப்படி அதற்குரிய அதிகாரம் இல்லாமலே
இலங்கைக்கு தாரை வார்த்துக் கொடுத்த அந்நாளைய
இந்திய அரசின் செயல் சட்ட விரோதமானது.

இதை எதிர்த்து தான் -
இந்த ஒப்பந்தம் செல்லாது என்று அறிவிக்கக் கோரி தான்
சுப்ரீம் கோர்ட்டில் -  அதிமுக செயலாளராக
செல்வி  ஜெயலலிதாவும்
இன்னும் பலரும் வழக்கு தொடுத்திருக்கிறார்கள்.

இந்த வழக்கில் சுப்ரீம் கோர்ட் தீர்ப்பு வரும்போது -
அது தமிழ் நாட்டிற்கும், தமிழக மீனவர்களுக்கும்
ஒரு வேளை சாதகமாக இருக்கக்கூடும்.

ஆனால் – 37 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் படுகொலை
செய்யப்பட்ட மத்திய ரெயில்வே அமைச்சர்
எல்.என். மிஸ்ரா அவர்களின்  வழக்கே இன்னும்
விசாரணை முடிந்த பாடில்லை.
இந்த லட்சணத்தில், கச்சத்தீவு வழக்கு எந்த காலத்தில்
விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு,
எத்தனை வருடங்கள்  விசாரணையில் கழிந்து -
எப்போது தீர்ப்பு வரும் என்று காத்திருப்பது ?

அதுவரை இன்னும் எத்தனை தமிழ் மீனவர்கள்
உயிர் விடப்போகிறார்கள் – கல்லடி படப்போகிறார்கள் ?

தம் மக்களின் மீது அக்கரை இல்லாத -
மக்கள்,தேவையின்றி தவிப்பதைப் பற்றி கவலைப்படாத -
இந்த நாட்டு மீனவர்களின் உயிர்கள் அநியாயமாக
பறிக்கப்படுவதைக்கண்டு பதறித் துடிக்காத –
ஒரு மத்திய அரசு !

இதை எல்லாம் பார்க்கும்போது -
நமது நடைமுறைகளின் மீது வெறுப்பும்,
ஆத்திரமும்,  கோபமும் வருவதைத்  
தவிர்க்க முடியவில்லை.

இன்னும் எத்தனை நாள் இவற்றை எல்லாம்
சகித்துக் கொண்டே இருக்கப் போகிறோம் ?

சும்மா ம.நடராசன் என்று சொன்னால் -
தமிழ் நாட்டில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும் ?
திருமதி சசிகலாவின் கணவர் நடராசர் என்று
சொன்னால் தானே தெரியும் ?

இப்படி மனைவியின் பெயரை சொன்னால்  தான்
அடையாளம் தெரியும் என்கிற நிலையில் உள்ள
தமிழ் நாட்டின் ஒரே ஒரு தலைவர் -

( அவரே சொல்லிக் கொள்கிறாரே –
தலைவர் என்று  -நானென்ன செய்வது ?)

அடிக்கிற கூத்தைப் பாருங்கள்.

காமெடி-வில்லனாக மறைந்த நடிகர் அசோகனை
நினைவுபடுத்தும் இவர்,
தஞ்சாவூரில்  பொங்கலின் போது, தனக்குச்
சொந்தமான திருமண மண்டபத்தில்  நடத்திக்
கொண்ட விழாவிலிருந்து சில காட்சிகள் -

முதலில் செய்தி -  பின்னர் விமரிசனம் !

——————-

“பிரனாப் முகர்ஜியின் உறவினர் கிருஷ்ண மோகனை
நான் அழைத்து வந்தது உள்துறை அமைச்சருக்கு
(ப.சி.) காய்ச்சலாக இருக்கிறது !
இந்தியா முழுதும் உள்ள என் நண்பர்களை அழைத்தால் –
தமிழகமே தாங்காது !

இது வரை கட்டுண்டோம் -
பொறுத்திருந்தோம்.
காலம் மாறி இருக்கிறது.
சிட்டுக்குருவிக்கென்ன கட்டுப்பாடு என்பது போல்
கட்டுப்பாடற்ற நடராஜனாகி இருக்கிறேன்.

நான் இரண்டு பேருக்கு தான் கட்டுப்பட்டு
இருக்கிறேன். ஒருவர் அய்யா (பழ.நெடுமாறன்).
மற்றொருவர் என் மனைவி(சசிகலா) !
வேறு எவருக்கும்
கட்டுப்பட மாட்டேன் !!”
-   நடராஜன்.

அடுத்து, தஞ்சாவூரில் அமைய உள்ள முள்ளிவாய்க்கால்
நினைவுத் தூணுக்காக -

தன்னுடைய 3 கார்களையும்,
வாட்ச் ஒன்றையும் ஏலம் விட்டார்.
அதில் கிடைத்த 50 லட்ச ரூபாய் பணம் மேடையிலேயே
பழ.நெடுமாறனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

“இனி நான் பொது வாகனங்களையே
பயன்படுத்த உள்ளேன்.
நிறைய பேர் -
“முடிவு எடு தலைவா (!)”
என்கிறார்கள்.  
நான் முடிவெடுக்காமல் எப்போது இருந்தேன் ?

நான் முடிவெடுத்ததால் தானே -
கடந்த ஆட்சியே போனது ?

நான் ஏன் அமைதி காக்கிறேன் ?
என் முடிவுகளால் தமிழகத்தின் பொது நன்மைக்கு
பாதிப்பு ஏற்பட்டு விடக்கூடாதே என்று பார்க்கிறேன் !

என் மனைவியின் வழக்கும் அங்கே இருப்பதால்,
அதற்காகவும் அமைதி காக்க வேண்டி இருக்கிறது.
இன்று வரும் இடர்ப்பாடுகளைக்கண்டு யாரும்
அச்சப்பட வேண்டாம்.
சரியான நேரத்தில் முடிவெடுப்பேன்.
அதுவரை காத்திருங்கள் ” என்றும் பேசி முடித்தார்
நடராஜன்.

கார்களை ஏலம் விட்டு விட்டதால் விழா முடிந்ததும்
சாலையில் நடந்தே சென்றார் நடராஜன் !

சிலர் அவரிடம் பேசி சமாதானப்படுத்தி,
வேறு ஒரு காரில் ஏற்றிச் சென்றனர்.
————————–

தனக்குச் சொந்தமான 3 கார்களை மேடையில்
50 லட்சம் ரூபாய்க்கு ஏலம் விட்டார் -

3 கார்கள் வைக்கும் அளவிற்கு இந்த நபருக்கு
என்ன தேவை ?
எப்படி வந்தது இந்த வசதி ?
குடும்பம், மனைவி – யாரும் கூட இல்லை.
எப்போது வாங்கினார் இவற்றை ?
இந்த ஆள் என்ன தொழில் செய்து இத்தனை
சொத்துக்களையும் சம்பாதித்தார் ?

நமக்குத் தெரிந்து சில ஆண்டுகள் தமிழக அரசில்
(கருணாநிதின் முந்தைய ஆட்சிக்காலத்தில்)
செய்தித்துறையில் இரண்டாம் கிரேடு அதிகாரியாக
பணி புரிந்தார். அந்த நிலையில் இவ்வளவு
சம்பாதித்திருக்க முடியாது.

மற்றபடி இவர் என்ன தொழில் செய்கிறார் ?
நடத்தும் “புதிய பார்வை” பத்திரிகையும்
நஷ்டத்தில் தான் இயங்குகிறது !
இவரது வருமானத்திற்கான வழி என்ன ?
மனைவியின் பெயரையும், இடத்தையும் வைத்து  
அடித்த கொள்ளை தானே ?

கார் வாங்கிய பெரிய மனிதர்களை (?)
ஏற்கெனவே இவரே செட்டப் செய்து
வைத்திருப்பார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
(வாங்கியவர்களின் யோக்கியதாம்சங்கள்,
விற்பனைக்கான வரி போன்ற விவரங்களை
சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் கவனித்துக் கொள்வார்கள்
என்று நம்புகிறேன்.)

காரை விற்று விட்டதால் – விழா முடிந்ததும்
சாலையில் நடந்தே போனாராம் – மற்றவர்கள்
சமாதானம் செய்து காரில் ஏற்றினராம் – ரஜினி படம்
பார்த்ததன் விளைவோ ?

முதலில்”ஐயா”விற்கு கட்டுப்பட்டவராம் -
இவரது சரித்திரம் முழுவதும் தெரிந்தும்
பெரியவர் பழ.நெடுமாறன் இவரை எப்படி
சகித்துக் கொள்கிறார் ?

அடுத்து “மனைவி”க்கு கட்டுப்பட்டவராம் -
அது தான் எல்லாருக்கும் தெரியுமே !
அதனால் -மதுரை கோர்ட்டில்,
கஞ்ஜா வழக்கில் சிக்கிப் பரிதவித்த
அந்த “ஜரீனா” என்கிற அப்பாவிப் பெண்ணின்
முகம் இன்னும் மக்கள் மனதில் இருந்து
மறையவில்லையே !

தன்னை தலைவர் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் இவர்
எந்த கூட்டத்தின் தலைவர் ?
கொள்ளைக் கூட்டத்திற்கும் கூடத்தான்
தலைவன் என்று ஒருவன் இருக்கிறான்.
இவரது மன்னார்குடி கொள்ளைக் கூட்டத்தைத்தான்
சொல்கிறாரா ?

IPC (இந்தியன் பீனல் கோடு ) பிரிவு 420ல்
கூறப்படும் அத்தனை யோக்கியதைகளையும்
கொண்ட -(Section 420.
Cheating and dishonestly inducing
delivery of property……..)

தமிழ் நாட்டையே சுரண்டி சாப்பிட்டு விட்ட -
இந்த மனிதனும், இவரது கூட்டமும் ஓட ஒட
விரட்டிப் பிடிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.வளைத்துப்
பிடித்து “உள்ளே” தள்ளப்பட வேண்டியவர்கள்.

அடேயப்பா – எத்தனை எத்தனை “கரன்”கள் !
சொந்தக்காரர்களுக்குப் பஞ்சமே இல்லையே இவரிடம் -
அள்ள அள்ள  குறையாத அட்சய பாத்திரம் போல் -
வந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள்
டஜ்ன் கணக்கில் சொந்தக்காரர்கள் !

அத்தனை பேர் மீதும் -
தகுந்த முறையில், வெளிப்படையான விசாரணை
நடத்தப்பட்டு,
இவர் பெயரிலும், இவரது உறவினர்களின்
பெயரிலும் கடந்த 20 ஆண்டுகளில் வாங்கப்பட்டுள்ள
சொத்துக்கள் அனைத்தும் பறிமுதல்
செய்யப்பட வேண்டும்.

ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில் நளினியின் சார்பாக
வழக்காடிய, 1970 முதல் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில்
வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றி வரும், 69 வயதாகும்,
திரு  எஸ்.துரைசாமி அவர்கள் எழுதி, விரைவில்
வெளிவரவிருக்கும் ஒரு புத்தகம் தொடர்பாக -

டெஹல்கா ஆங்கில இதழில் அவருடன் ஒரு பேட்டி
காணப்பட்டு, அதன் மூலம் இந்த வழக்கு பற்றிய
பல புதிய தகவல்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன.

“Mysteries and Secrets Behind
the Rajiv Gandhi Murder”

என்று தற்காலிகமாகப் பெரிடப்பட்டுள்ள
இந்த புத்தகத்தில் பல அவிழ்க்கப்படாத முடிச்சுகள்
பற்றி விவரிக்கப்பட்டு இருக்கின்றன என்கிறது டெஹல்கா.

அந்த பேட்டியில் வெளிவந்துள்ள சில விஷயங்களை
கீழே சுருக்கமாகத் தருகிறேன்.(இதில் வெளிவந்துள்ள
தகவல்களின் உண்மைததன்மைக்கு தான் பொறுப்பேற்க
முடியாது என்று டெஹல்கா கூறி இருக்கிறது )

கொலையில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கக்கூடிய சில பேர்
விசாரணை வட்டத்திற்குள்ளேயே கொண்டு
வரப்படவிலை என்பதே
இந்த புத்தகத்தின் அடிப்படை. ராஜீவின் கொலைக்கு
காரணமானவர்கள் காங்கிரஸ் கட்சியின் உள்ளே தான்
இருந்தார்கள்/இருக்கிறார்கள் – அவர்கள் பக்கம்
சட்டத்தின் பார்வை போகவே இல்லை என்பதே
முக்கிய கருத்து !

இந்த வழக்கு சிபிஐ டைரக்டர் கார்த்திகேயன் அவர்களின்
தலைமையில் – 4 டிஐஜி, 8 எஸ்.பி., 14 டிஎஸ்பி,
44 இன்ஸ்பெக்டர்கள், 55 சப் இன்ஸ்பெக்டர்கள்
மற்றும் கான்ஸ்டபிள்கள் அடங்கிய ஒரு எஸ் ஐ டி
என்று சொல்லப்பட்ட விசேஷ விசாரணைக் குழுவால்
கையாளப்பட்டது. ராஜீவ் மரணமடைந்தது 21 மே,1991
அன்று. 24 மே, 1991 அன்று விசாரணையைத்
துவக்கிய சிபிஐ  20 மே, 1992 அன்று குற்றப்
பத்திரிகையை தாக்கல் செய்தது.

கிட்டத்தட்ட ஒரு வருட புலனாய்வுக்குப் பிறகு,
சிபிஐ, மொத்தம் 26 பேர் மீது குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல்
செய்திருந்தது. இதில் 19 பேர்கள் சுப்ரீம் கோர்ட்டால்
விடுவிக்கப்பட்டு விட்டார்கள். மீதி 7 பேர் -
அநேகமாக அவர்கள் எஸ்.ஐ.டி.யின் வசம் இருந்தபோது
கொடுத்திருந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலங்களின்
அடிப்படையிலேயே தண்டிக்கப்பட்டனர்.

ராஜீவ் காந்தி மே 21ந்தேதி ஸ்ரீபெரும்புதூரில் திருமதி
மரகதம் சந்திரசேகரை ஆதரித்து பிரச்சாரம் செய்வது
என்கிற விஷயம் மே 18ந்தேதி தான் டெல்லியில்
காங்கிரஸ் கட்சி கூட்டத்தில் தீர்மானிக்கப்பட்டது.
ஆனால் மே 17ந்தேதியே “தினத்தந்தி” செய்தித்தாளில்
ராஜீவ் காந்தி 21ந்தேதி ஸ்ரீபெரும்புதூர் கூட்டத்தில்
பேசப்போகிறார் என்கிற செய்தி வெளி வந்து
விட்டது – எப்படி ? தமிழ்நாட்டில்
காங்கிரஸ் தலைவர்களுக்கே தெரியாத விஷயம்
தினத்தந்தி நிருபருக்கு தெரிந்தது எப்படி ?

19ந்தேதி விஷயம் தெரிந்த பிறகு, தமிழ்நாடு
காங்கிரஸ் தலைவர் வாழப்பாடி ராமமூர்த்தி இந்த
கூட்டம் கூடாது என்று ஆட்சேபித்திருக்கிறார்.
அதையும் மீறி, மரகதம் சந்திரசேகரின் செல்வாக்கில்
இந்த கூட்டம் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று
உயர்மட்டத்தில்  தீர்மானிக்கப்பட்டது.

அதன் பிறகு  உள்ளூர் காங்கிரஸ் பிரமுகர்கள்
இந்த கூட்டத்தை ஸ்ரீபெரும்புதூர் உயர்நிலைப்பள்ளி
மைதானத்தில் நடத்த போலீசிடம் அனுமதி
வாங்கினார்கள்.  ஆனால் மரகதம் சந்திரசேகர்
இந்த கூட்டம் நடைபெறும் இடத்தை பள்ளிக்கூடத்திற்கு
பதிலாக, கோவில் மைதானம் என்று மாற்றி விட்டார்-
அது ஏனோ ?

இடம் மாற்றப்பட்ட விஷயம் போலீசிடம் சொல்லி
புதிய் அனுமதி பெறப்படவில்லை. அந்த மைதானத்திற்கு
சரியான பாதுகாப்பும்  போடப்படவில்லை.

அந்த கூட்டத்தில்  டெரில் பீட்டர் என்கிற பிஸினஸ்மேன்
ஒருவரும் வெடிவிபத்தில் சிக்கி இறந்து போனார்.
அந்த ஆள் உண்மையில் எப்படி, ஏன் அங்கு வந்தார் ?
அவர் மே 30தேதி அமெரிக்கா போவதற்காக அவரது
பெயரில் விமான டிக்கெட் எடுக்கப்பட்டிருந்தது.

அவரது மனைவி மத்திய பொதுப்பணித் துறையில்
பணி புரிந்து கொண்டிருந்தார். இந்த சம்பவத்திற்குப்
பிறகு அவர் அமெரிக்கா போய் செட்டில் ஆகி விட்டார் !
இந்த சம்பவத்தில் அவர் எந்த அளவிற்கு, எப்படி
சம்பந்தப்பட்டிருந்தார் ?

அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி, விசாரணையில்
சரியாக ஒத்துழைக்கவில்லை. ஒரிஜினல் டூர்
ப்ரொக்ராமை அவர்கள் விசாரணையின்போது கொடுக்கவே
இல்லை. பின்னர் திரும்ப திரும்ப நினைவூட்டப்பட்ட
பிறகு நவம்பர் 28ந்தேதி - 6 மாதங்கள் கழித்து தான் -
அதுவும் திருத்தப்பட்டதைத் தான் கொடுத்தார்கள்.
அது ஏன் ?

தனுவுடன் பக்கத்தில் ராஜீவுக்கு மாலை போடுபவர்க்ளுடன்
நின்றிருந்த லதா கண்ணனின் கணவர் கண்ணன்
4வது கிரேடில் பணிபுரியும் ஒரு சாதாரண தொழிலாளி.
கொலை நடந்த சில மாதங்களுக்குப் பின்னர் அவர்
சொந்தமாக ஒரு லாரி வாங்கினார். அவருக்கு அவ்வளவு
பணம் கிடைத்தது எப்படி ?
இதை விசாரிக்காமல் விட்டது எப்படி ?

டிஐஜி ஸ்ரீகுமார் விசாரணைக்காக லண்டன் சென்று
வந்தார். அவர் அங்கு விசாரணையில் கண்டுபிடித்தது
என்ன என்று ரிப்போர்ட் எதுவும் கொடுக்கவில்லை.
அவர் விசாரணைக்கு அழைக்கப்படவும் இல்லை.
அவர் லண்டனில் இருந்தபோது முக்கியமான ஆவணங்கள்
அடங்கிய ஒரு சூட்கேஸ் காணாமல் போனது. ஆனால் -
இது தொடர்பாக நடவடிக்கை எதுவும் எடுக்கப்படவில்லை !

ஐபி டைரக்டர் எம்.கே.நாராயணன் அந்த நிகழ்ச்சியின்
போது எடுக்கப்பட்ட வீடியோ ஒன்று தம்மிடம் இருப்பதாக
கேபினட் செயலாளருக்கு எழுதி இருக்கிறார். ஆனால் -
இந்த வீடியோ – ஆவணமாக கோர்ட்டில் சேர்க்கப்படவில்லை.

எஸ் ஐ டி கஸ்டடியில்  இருந்தபோது, ஷண்முகம் என்கிற
சிறுவகைக் குற்றவாளி மர்மமான முறையில் இறந்தார்.
அதற்கான காரணங்கள் இன்னும் வெளி வரவில்லை.

மரகதம் சந்திரசேகரின் மகன் லலித் சந்திரசேகருக்கு
ஸ்ரீபெரும்புதூர் கூட்டத்தை ஏற்பாடு செய்வதற்காக,
தான் ஐந்து லட்சம் ரூபாய் கொடுத்ததாக சிவராஜன்
தன் டைரியில் எழுதி வைத்துள்ளார்.இந்த தகவலை,
திரு ரகோத்தமன் (ராஜீவ் கொலை வழக்கை விசாரித்த்
முக்கிய சிபிஐ விசாரணை அதிகாரி)
அண்மையில் வெளியிடப்பட்ட தன் புத்தகத்தில் எழுதி
இருக்கிறார்.
ஆனால், கொலை வழக்கு விசாரணை நடந்தபோது,
கோர்ட்டில் அவர் இந்த விவரத்தை தெரிவிக்கவில்லை.
சிவராஜனின் டைரியையும் ஆவணமாக
ஒப்படைக்கவில்லை !

சிவராஜன் லலித்திற்கு ஐந்து லட்சம் ரூபாய் கொடுததன்
பின்னணியைப் பற்றி, சிபிஐ விசாரிக்காதது ஏன் ?
தனுவும், சிவராஜனும் மரகதம் சந்திரசேகர்
குடும்பத்திற்கு எப்படி அறிமுகம் ஆனார்கள் என்பதை
சிபிஐ எங்கும் தெரிவிக்கவில்லை. இத்தனைக்கும்
லலித் சந்திரசேகரின் மனைவி ஒரு இலங்கைத்
தமிழர் வேறு !

சிவராஜனின் டைரியில் ராஜீவ் காந்தி
விசாகப்பட்டினத்திலிருந்து கிளம்பும் நேரமும், சென்னை
வந்து சேரும் நேரமும் குறித்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
பின்னர், விசாகப்பட்டினத்தில் ராஜீவ் விமானம்
யந்திரக் கோளாறு காரணமாக புறப்படத் தாமதம்
ஆன விஷயம் கூட சென்னையில் இருந்த சிவராஜனுக்கு
யாராலோ தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
முதலில் இருந்தே கண்ணுக்குத் தெரியாத “கை” ஒன்று
இதில் தொடர்பு கொண்டு இருக்கிறது.
எஸ் ஐ டி இந்த கோணங்களில் விசாரிக்காதது ஏன் ?

சிவராஜனின் டைரிகளில் ஒன்றில் – சிவராஜன்
போபாலுக்குச்(மத்திய பிரதேசம்) சென்றதும்,
TAGக்கு ஒரு கோடியே எழுபத்திஆறு லட்சம் ரூபாய்
கொடுத்ததும் 13 மார்ச் 1991 தேதியிட்டு எழுதப்பட்டு
உள்ளது. இநத TAG யார் என்றும் எதற்காக இந்த
பணப்பரிமாற்றம் நடந்தது என்றும் எஸ் ஐ டி தீவிரமாக
விசாரிக்கவில்லை.  இதைத் தீவிரமாக
விசாரித்திருந்தால், உண்மையான குற்றவாளிகளின்
முகம் தெரிய வந்திருக்கும்.

இந்த பணம் செக்காக கொடுக்கப்படவில்லை.
மொத்த பணமும் ரொக்கமாக கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
மார்ச் 8, 1991 தேதியிட்ட டைரி குறிப்பு -
இது குறித்து மத்திய பிரதேசம், குணா மாவட்டத்தில்
உள்ள ஒரு விலாசத்தையும் கொண்டிருக்கிறது.

ராஜீவ் கொலை வழக்கில் குற்றவாளிகளில் ஒருவராக
சிறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஆதிரை என்கிற பெண்
செப்டம்பர் 25, 1992 அன்று சென்னை உயர்நீதி
மன்றத்தில் ராஜீவ் கொலை வழக்கு சம்பந்தமாக தான்
சில விவரங்கள் கூற விரும்புவதாகத் தெரிவித்திருந்தார்.

அதை  யாரும் சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்ளவே இல்லை.

மேலும், ஜூலை 29ந்தேதியன்று, பங்களூர் போலீஸ்,
சிவராஜனும் அவரது கூட்டாளிகளும், இந்திரா நகரில்
ஒரு வீட்டில் தங்கி இருக்கிறார்கள் என்கிற தகவலை
எஸ்.ஐ.டி க்கு தெரிவித்தது. அன்றே அந்த வீட்டை
கமாண்டோ படை வளைத்திருந்தால், சிவராஜன் உட்ப்ட
அத்தனை பேரையும் உயிருடன் பிடித்திருக்கலாம்.
ஆனால் எஸ்.ஐ.டி. இதற்கு 4 நாட்கள் எடுத்துக்
கொண்டது. விளைவு – யாரும் உயிருடன் சிக்கவில்லை.

சிவராஜன் உடல் கிடந்த இடத்தில், ஒரு  AK-47
ரைபிளும், ஒரு 9mm பிஸ்டலும் இருந்தது. அவை
எப்படி அங்கே வந்தன என்பதற்கு இன்று வரை சரியான
விளக்கம் இல்லை.

வெடிவிபத்து நிகழ்ந்த இடத்திலிருந்து, ஹரிபாபுவின்
காமிராவை போலீஸ் கைப்பற்றி இருந்தது. அதிலிருந்த
பிலிம் சுருளை 5 மணி நேரத்திற்குள்ளாக ப்ராசஸ்
செய்து புகைப்படங்களை எடுத்திருக்கலாம்.
குற்றவாளிகளின் புகைப்படங்கள் கிடைத்து, தேடுதலை
துவக்கி இருக்கலாம். அது நடக்கவில்லை.

ஆனால் – இந்த புகைப்படங்கள் 25ந்தேதி திடீரென்று
“இந்து” பத்திரிகையில் வெளிவந்தன. போலீஸ் வசம்
இருந்த பிலிம் சுருளின் புகைப்படங்கள்
இந்து பத்திரிகைக்கு கிடைத்தது எப்படி ? இதை
யாரும் விசாரிக்கவில்லை.

சம்பவம் நடந்த இடத்தில் 3 வீடியோ
புகைப்படக்காரர்கள் எடுத்த வீடியோக்கள் சிதைக்கப்பட்டும்,
சில் இடங்களில் அழிக்கப்பட்டும் இருந்தன.
அவற்றை கையாளும்போது தவறுதலாக இவை
நிகழ்ந்து விட்டன என்று போலீஸ் தரப்பு பின்னர் கூறிய
காரணங்கள்  ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதாக இல்லை.

கடைசியாக – பேட்டி முடியும்போது,
புத்தக ஆசிரியர் கூறுகிறார் “ராஜீவ் காந்தி மரணம்
துரதிருஷ்டவசமானது. அரசியல் விரோதம் காரணமாக
ஒரு உயிரைப் பறிப்பது ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதல்ல.

நான் இவ்வளவு ஆண்டுகள் கழித்து
இது குறித்து இவ்வளவு விவரங்களை வெளியிடுவதற்கு
காரணம் ராஜீவ் கொலை வழக்கு விசாரணை
சரிவர நடைபெறவில்லை என்பதை இந்த புத்தகத்தின்
மூலம்  உலகிற்கு தெரிவிப்பதற்காகத் தான்”.

ஆன மட்டும் முயற்சித்து பார்த்தும் ராகுல் காந்தியை
முன்னிலைப் படுத்தும் முயற்சியில் வெற்றி
பெறாததால், “அன்னை” சோனியா காந்தி,
ப்ளான்-2 வாக, மகள் பிரியங்காவையும்
தயார் படுத்த விரும்புகிறாராம்.

அதில் முதல்படி – உத்திரப் பிரதேச தேர்தலில்
பிரச்சாரத்தில் நுழையும் பிரியங்கா.
ஏற்கெனவே சகோதரர் ராகுலுக்காகவும், அன்னை
சோனியாவிற்காகவும் தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டது
உண்டு என்றாலும்,  அப்போதெல்லாம் முதலிலேயே
தெளிவாகச் சொல்லி விடுவார். நான் தீவிர அரசியலில்
இல்லை – தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்காக மட்டும்தான்
வந்திருக்கிறேன் என்று.

நேற்று ராகுலின் பாராளுமன்ற தொகுதியான ரே-பரேலிக்கு
வந்த பிரியங்கா, “இரண்டு தொகுதிகள் மட்டும்
தானா இல்லை உ.பி. முழுவதும் தேர்தல் பிரச்சாரம்
செய்வீர்களா” என்று கேட்டதற்கு “ராகுலுக்காக எதுவும்
செய்வேன்” என்று என்று  ஒரு இடத்திலும்,

“நீங்களும் தீவிர  அரசியலுக்கு வருவீர்களா”
என்று கேட்டவர்களுக்கு “ராகுல் விரும்பினால்
வருவேன்” என்று மற்றொரு இடத்திலும் பதில்
சொல்லி இருக்கிறார்.

இந்திரா காந்தியின் குடும்பத்திலிருந்து வந்தும்,
ராகுல் காந்தியின் பர்சனாலிடி, ஆளுமை,
தலைமைப்பண்பு, மக்களை ஈர்க்கும் சக்தி ஆகிய
எதுவுமே  கடந்த 4 வருடங்களாக மக்களிடம்
எடுபடவில்லை.

ஆனால் – இதற்கு மாறாக, பிரியங்கா காந்தியால்
சுலபமாக மக்களைக் கவர முடிகிறது. அவர் வந்தால்
கூட்டம் வருகிறது. சாதாரண மக்களிடம், சகஜமாக,
கலகலப்பாக நெருங்கிப் பழக, அவரால் முடிகிறது.
மக்களை ஈர்க்கும் சக்தி அவரிடம் இருப்பது
நன்கு தெரிகிறது.

இருந்தாலும், அவரது தகுதி, திறமை,
அரசியல் அனுபவம், ஆட்சி அரசியலின்
நெளிவு சுழிவுகளை புரிந்து சமாளிக்கும் திறமை -
ஆகியவை குறித்து - உண்மையாகவே
யாருக்கும் எந்தவித அபிப்பிராயமும் இல்லை.

அவர் தீவிர அரசியலில் இறங்கி வந்தால் தான் -
பாட்டி இந்திராவைப் போல் இருப்பாரா இல்லை
அண்ணன் ராகுல் போலத்தானா என்பது தெரிய வரும்.

ஆனால், பிரியங்கா அரசியலில் தீவிரமாக
ஈடுபட்டால், பிறகு ராகுலுக்கு அங்கே வேலை
இருக்காது. அவருக்கு எந்த மரியாதையோ,
தேவையோ இருக்காது. ராகுல் காந்தி
மெக்ஸிகோவிற்கு மூட்டை கட்ட வேண்டியது தான்.

ராகுல் காந்தி அதிகாரத்திற்கு வந்தால் -
சோனியா காந்தி முக்கிய பின்னணியில் இருப்பார்.
ஆனால் பிரியங்கா அதிகாரத்திற்கு வந்தால் ……..
ஆமாம் ராபர்ட் வாத்ரா தான் பின்னணியில் இருப்பார்.

அய்யோ – நினைக்கவே பயமாக இருக்கிறதே !
வேண்டாம்ப்ப்ப்ப்ப்ப்பா …..
மன்மோகன் சிங்கே  நிரந்தரப் பிரதமராக இருக்கட்டும் !
நாடு எக்கேடு கெட்டால்  என்ன -
நமக்கு ஒழுங்காகத் தூக்கமாவது வரும் !!

துக்ளக் வார இதழின் ஆண்டு விழா நிகழ்வில்
ஆசிரியர் “சோ” பேசும்போது கூறிய சில
கருத்துக்களைப் பற்றிய இடுகை இது.
அவரது பேச்சு முழுமையாக எந்த நாளிதழ்/
தொலைக்காட்சியிலும் வரவில்லை. அவரவர்
சௌகரியத்திற்கு அவரவருக்குத் தேவையான
பகுதியை மட்டும் போட்டுக் கொண்டார்கள்.

வழக்கமாக அவர் பேசக்கூடிய விஷயங்களான -
திமுக,கலைஞர்,
காங்கிரஸ், சோனியா காந்தி, மன்மோகன் சிங்
ஆகியவை தவிர்த்து -
மற்றபடி அவர் கூறிய முக்கியமான கருத்துக்களின்
தொகுப்பும், அது பற்றி எனக்குத் தோன்றும்
சில எண்ணங்களும் இங்கே -

பழுத்த அறிவாளி, பரந்த அனுபவம்,
நல்ல சிந்தனைத்திறன் – இத்தனையும் இருந்தாலும்
சோ விடம் ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருக்கிறது.

தனக்குப் பிடிக்காதவர்களை -
மகா கேவலமாக, இழிவாக, மட்டம் தட்டிப் பேசும்
இந்த வழக்கத்தை அவரால் மாற்றிக் கொள்ள
முடியவில்லை. முடியவில்லை என்பதை விட
மாறுவதற்கு அவரது பிடிவாத  உணர்வு
இடம் கொடுக்கவில்லை என்பது தான்
சரியாக இருக்கும்.

இந்த முறை தேவை இல்லாமல் அவரது
தாக்குதலுக்கு உள்ளானவர்கள் -
பீகார் முதலமைச்சர் நிதிஷ்குமாரும்,
அன்னா ஹஜாரேயும்.

நரேந்திர மோடியின் போட்டியாளர் என்கிற ஒரே
காரணத்தால், நிதிஷ்குமார் திறமை அற்றவர் என்றும்
பீகாரில் அரசு நிர்வாகம் சீர்கெட்டு கிடக்கிறது
என்றும் தேவையே இல்லாமல் நிதிஷ்குமாரை
விமரிசித்து தாக்கினார்.

அதே போல், அன்னா ஹஜாரே யையும்,
கோமாளி என்றும், விளம்பர மோகம் பிடித்தவர்
என்றும் - அவருடன் இயக்கத்தில் உள்ளவர்கள்
அனைவரும் போலி ஆசாமிகள், வெத்துவேட்டுக்கள்
என்றும் மோசமாக கேலி செய்தார்.
“விநாயகா பீடி”க்கும் விநாயகருக்கும் என்ன
சம்பந்தமோ அந்த அளவிற்கு தான்
மகாத்மா காந்திக்கும் – அன்னா ஹஜாரேக்கும்
உள்ள சம்பந்தமும் என்றார்.

இந்த இரண்டு பேரைப் பற்றியும் அவர் தாக்குதல்
தேவையே இல்லாதது. அதுவும் அன்னா ஹஜாரேயை
ஆரம்பத்தில் இருந்தே சோ விற்கு பிடிக்கவில்லை.
எதிர்பார்க்கும் அளவிற்கு அன்னா ஹஜாரே
செயல்படாமல் இருக்கலாம். ஆனால் - 74 வயதில்
ஒருவர்  தேசிய அரசியலில் பிரவேசித்து
பெரிய சாதனைகளை நிகழ்த்தி விட முடியாது  
என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பெரிய அளவில்  பொது மக்களை ஒன்று திரட்டி
ஊழலுக்கு எதிரான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த
அவரால் முடிந்தது. அதுவே மிகப்பெரிய விஷயம்.
அவரது இயக்கத்தில் வன்முறை
என்பது சிறிதும் இல்லாமல் இருந்தது என்பதையும்,
முக்கியமாக எதிர்மறை விளைவுகள் ஏதும் இல்லை
என்பதையும் சோ ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார்.

அதே பிடிவாதத்துடன், சில்லரை வணிகத்தில்
அந்நிய முதலீட்டை முழுமூச்சுடன் எதிர்க்கும் சுதேசி
பொருளாதார நிபுணர் குருமூர்த்தியை எதிரே
வைத்துக்கொண்டே – அந்நிய முதலீடு (FDI) மிகவும்
அவசியம் என்று ராகுல் காந்தி வழியில் பேசினார்.

அவரது தாக்குதலுக்கு உள்ளான இன்னொன்று
“இந்து”ஆங்கில  தின இதழ்.
இது அவசியமான, ஆனால் மிகவும்
தாமதப்பட்ட தாக்குதல் … !
இந்து இதழ் நடுநிலை நாளிதழ் என்கிற பெருமையை
இழந்து நீண்ட நாட்களாகிறது.
ஈழத்தமிழருக்கு எதிராக, ராஜபக்சேயுடன்
சொந்த முறையில் நட்பு கொண்டு ஆசிரியர் ராம்
பல செய்திகளை வேண்டுமென்றே திரித்து
வெளியிடச் செய்தார்.
அதேபோல் 2ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் விவகாரத்தில்,
துவக்க காலத்தில், ராஜா சொல்வது தான் சரி என்கிற
பாணியில் பல செய்திகள் இந்துவில் வெளிவந்தன.
அதே போல் தயாநிதி விவகாரத்திலும் கூட.
ஏன் இப்போது முல்லைப் பெரியாறு அணை
விவகாரத்தில் கூட, இந்து நாளிதழ் கேரளாவிற்கு
சாதகமான முறையில் தான் செய்திகளையும்,
கட்டுரைகளையும் வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இவ்வளவு நாட்களாக சோவும் ராமுடன் நட்பு
பாராட்டிக் கொண்டு தான் இருந்தார்.
இப்போது தாக்கக் காரணம் - நக்கீரன் வார இதழில்,
முதலமைச்சர் ஜெயலலிதாவைப் பற்றி
அவதூறான முறையில் வெளியான கட்டுரையின்
உள்ளடக்கங்களை இந்து  நாளிதழ் முதல் பக்கத்தில்
மறுபிரசுரம் செய்து, அவதூறில் பங்கு கொண்டது
தான்.
எப்படியோ – இப்போதாவது சோ அவர்கள்
இந்து நாளிதழை புரிந்து கொண்ட வரை நல்லதே !

இன்னொரு காரியத்தையும் மிக புத்திசாலித்தனமாக
செய்தார் சோ.
அத்வானியுடன் தான் நெருக்கமாக இருந்தாலும்,
அடுத்த பிரதமர் பதவிக்கு நரேந்திர மோடியையே
தாம் ஆதரிப்பதாக அத்வானியிடம் புத்திசாலித்தனமாக
துக்ளக் மேடையின் மூலம் தெரிவித்தார் சோ.

மேடையிலேயே, தன் உரையில் – அத்வானி மிக
மூத்த தலைவர். வாஜ்பாயை பிரதமர் பதவிக்கு
முன் நிறுத்தியவரே அத்வானி தான். எனவே,
அதே போல் - இப்போது அடுத்த பிரதமர் பதவிக்கு
நரேந்திர மோடியை – அத்வானியே முன்மொழிய
வேண்டும் என்றார்.

நரேந்திர மோடியை பிரதமர் வேட்பாளராக அறிவித்தால்,
அதுவே, வாக்காளர்களுக்கு மிகப் பெரிய உத்வேகத்தை
அளிக்கும் என்றும் கூறினார்.

ஆனால் – நடைமுறையில் எவ்வளவு தூரம்
இது  சாத்தியம் ?

தேர்தலுக்கு முன்னரே மோடியை பிரதமர் வேட்பாளராக
அறிவித்தால், அதன் கூட்டணி கட்சிகளே எதிர்க்குமே !
முதல் எதிர்ப்பு, ஜனதா தளத்திலிருந்தே கிளம்பும்.
சிவ சேனாவும் இதை விரும்பாது. பிஜேபி கூட்டணியில்
சேருவதற்கு வாய்ப்பு உள்ள மம்தா பானர்ஜியும் இதை
ஏற்க வாய்ப்பில்லை. பிஜேபி கட்சிக்கு உள்ளாகவே  
ஏகப்பட்ட குழப்பங்கள்  வரும். எனவே, தேர்தலுக்கு
முன்னர் மோடியை பிரதமர் வேட்பாளராக அறிவிக்க
நடைமுறை சாத்தியமே இல்லை.

அதற்கான - ப்ளான் -2 ஐயும் சோ வே கொடுத்து
விட்டார்.

மதசார்பு போன்ற காரணங்களால், பாஜக மத்தியில்
ஆட்சி அமைக்க முடியாமல், பாஜக ஆதரவு
ஆட்சிதான் மத்தியில் அமையும் என்றால்,
முதல்வர் ஜெயலலிதாவை பிரதமராக்க பாஜக
ஆதரவு தெரிவிக்க வேண்டும். ஜெயலலிதா
மிக புத்திசாலி. எளிதில் எதையும் புரிந்து கொள்பவர்.
பல மொழிகள் தெரிந்தவர்.  தேசப் பற்றும்,
அர்ப்பணிப்பும்  உள்ளவர் – என்று அடுத்த
ஆலோசனையையும் மேடையிலேயே சொல்லி விட்டார்.

சோ அவர்களின் பேச்சிலிருந்து  ஒரு விஷயம்
தெளிவாகிறது. பிஜேபி யும், அதிமுக வும்
நிச்சயம் கூட்டணி வைக்கப் போகின்றன.
சிறுபான்மையினரின் ஓட்டுக்களை இழக்க ஜெயலலிதா
விரும்ப மாட்டார் என்பதால் தேர்தலுக்கு முந்திய
கூட்டணிக்கான சாத்தியம் குறைவே.
ஆனால் -தேர்தலுக்குப் பிறகு பிஜேபி, அதிமுக
கூட்டணி நிச்சயம் என்பது விளங்குகிறது.

யார் பிரதமர் வேட்பாளர் என்று தேர்தலுக்கு
முன்னதாக அறிவிக்காமல் இருப்பது தான் வெற்றிக்கு
உதவும்  என்பதால் பிரதமர் பதவியைப் பற்றி பிஜேபி
இப்போதைக்கு பேசப்போவதில்லை.  சோ இதை
அறியாதவர் இல்லை. எனவே இப்போதைக்கு
பிரதமர் பற்றிய பேச்சு –

சும்மா பர பரப்பிற்காகத் தான்
என்றே கொள்ள வேண்டும்.

(புகைப்படத்தில் -சோ பேசும்போது -

பார்வையாளர்களாக -  பழைய டிஜிபி
நட்ராஜ், ரஜினிகாந்த், முருகன், இல.கணேசன்,மோடி,
அத்வானி, குருமூர்த்தி, பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் ஆகியோர்)

சனிக்கிழமை மாலை துக்ளக் வார இதழின்
ஆண்டு விழாவில் அத்வானியும், நரேந்திர மோடியும்
விசேஷ விருந்தினர்களாக கலந்து கொண்டார்கள்.

பொதுவாக – நிகழ்ச்சியில் பேசப்பட்டவை குறித்து
ஓரளவு விவரமாக டிவியிலும், நாளிதழ்களிலும் வரும்.
இருந்தாலும் -
நான் அங்கு கண்ட சில சுவாரஸ்யங்களை,
நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதற்காகவே இந்த பதிவு.

வழக்கமாக, சுமார் 1500 இருக்கைகளைக் கொண்ட
காமராஜ் அரங்கத்திலும், ஒன்றிரண்டு
தடவை நாரத கான சபா, மியூசிக் அகாடமியிலும்
நடந்த ஆண்டு விழா – இந்த வருடம்  4000 பேர்
கொள்ளக்கூடிய வள்ளுவர் கோட்டத்தில் நடந்தது.
(ஆளும் கட்சியில் முக்கியத்துவம் பெற்றிருப்பது
காரணமோ  ..?)

எக்கச்சக்கமான போலீஸ் கெடுபிடி.
மொட்டை மாடியில் – ஏன் – மரத்தின் மேல் கூட
காவலைப் பார்க்க முடிந்தது.வாசலிலேயே
இரண்டு பக்கமும் வீடியோ காமிரா வைத்து,
கூட்டத்திற்கு வந்த பொதுமக்கள் ஒவ்வொருவரையும்
படம் பிடித்துக்  கொண்டார்கள்.
காரணம் -  அத்வானி+மோடி !

அரங்கம் நிரம்பி வழிந்து, வெளியிலும் டிவி திரை
வைத்திருந்தார்கள். அங்கும் கூட்டம் வழிந்தது !

வழக்கமாக ஆசிரியர் “சோ” முன்னதாகவே
வந்து விட்டாலும், அரங்கம் 4 மணிக்கே நிரம்பி
விட்டாலும் கூட, சரியாக 6.29 மணிக்கு தான்
மேடை ஏறுவார் (punctuality ).
ஆனால், இந்த தடவை 6.20 க்கே கூட்டம்
துவங்கி விட்டது.  காரணம் – அத்வானியும்,
மோடியும் 10 நிமிடங்கள் முன்னதாகவே
அரங்கத்திற்கு வந்து விட்டனர். அவர்களைக்
காக்க வைக்க விரும்பாமல் உடனே துவக்கி விட்டார் !

கூட்டம் துவங்கி, சோ பேசிக்கொண்டிருந்த போது
ரஜினிகாந்த் உள்ளே வந்தார். கூட்டம் அப்படியே
எழுந்து நின்று கைத்தட்டியது. ஒரு நிமிடம்
பேச்சை நிறுத்தி விட்டு சோ முறைத்துப் பார்த்தார்.
(எனக்கு கருணாநிதி கூட்டத்தில் எம்ஜிஆர் வந்து -
சலசலப்பை ஏற்படுத்தும் அந்த நாள் ஞாபகம் வந்தது !)
ஆனாலும் சோ சமாளித்துக் கொண்டு மறைமுகமாக
ரஜினி வருகையை அறிவித்து ஏற்றுக்கொண்டார் !

அதிமுகவினர்  நிறைய பேர் சசிகலா விஷயமாக
சோ என்ன சொல்லப்போகிறார் என்று பார்க்க
வந்திருந்தனர். ஆனால் – துவக்கத்திலேயே
தான் அதைப்பற்றி எதுவும் பேசப்போவதில்லை
என்று சோ வெளிப்படையாக அறிவித்து விட்டார்.

அத்வானி மிக நல்ல மூடில் இருந்தார்.
மிக நீண்ட நேரம் பேசினார் – கிட்டத்தட்ட 50 நிமிடம் !

ஏற்கெனவே ஏற்பட்ட அனுபவம் காரணமாக,
தமிழில் பேச முடியாமைக்கு வருந்தி, தன் ஆங்கிலப்
பேச்சை சோ வே தமிழில் மொழிபெயர்த்துக் கூறினால்
நல்லது என்று கேட்டுக்கொண்டார். மைக்கை
பிடித்த சோ, துக்ளக் வாசகர்களால் அத்வானியின்
ஆங்கிலப் பேச்சை புரிந்து கொள்ள முடியும் என்றும்
எனவே அவர்களுக்கு மொழி பெயர்ப்பு தேவை இல்லை
என்றும் கூறி விட்டார்.

பிரதமர் பதவிக்கு அத்வானிக்கு போட்டியாக
இருக்கக்கூடியவர் என்று கருதப்படும் மோடியும்
வந்திருந்தபடியால், இருவருடைய பாடி லாங்குவேஜும்
கூர்ந்து கவனிக்கப்பட்டது.
அத்வானி மிகப் பெருந்தன்மையாக நடந்து கொண்டார்.
“மூத்தவர்கள் நிரம்பிய வீட்டில், இளைஞர்கள்
முக்கிய பொறுப்பு ஏற்றுக்கொண்டு, முனைப்புடன்
செயல்படுவது கண்டு, பெரியவர்கள் மகிழ்ச்சியும்
பெருமிதமும் கொள்வது போல், மோடியின் சாதனைகள்
தமக்கு மகிழ்வு அளிப்பதாக” கூறினார்.

தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் மீது அத்வானி
மிகுந்த நம்பிக்கையும், மதிப்பும் வைத்திருப்பது -
அவரது வெளிப்படையான பேச்சில் தெரிந்தது.

மோடியின் பேச்சைக் கேட்க நிறைய பேர் ஆவலாக
இருந்தனர். ஆனால், ஏற்கெனவே தயாரிக்கப்பட்ட
ஆங்கில உரையை அவர் வாசித்தது நிறைய பேருக்கு
ஏமாற்றமாக இருந்தது.
அவரது உரை, கம்பெனியின் வருடாந்திர கூட்டத்தில்
ஆற்றப்படும் உரை போல் இருந்தது.

நான் நிறைய தடவை மோடியின் பேச்சைக்
கேட்டிருக்கிறேன். இந்தியில் அருமையாக பேசுவார்.
ரஜினி படம் போல் “பஞ்ச்” பறக்கும்.
ஆனால் அவரால் ஆங்கிலத்தில் இயலவில்லை.
(அடுத்த பிரதமருக்கு இந்தி மட்டும் போதுமா ?)

ஆசிரியர் சோ வின் பேச்சு – பொதுவாக அடுத்து
வரவிருக்கும் பாராளுமன்றத் தேர்தலை
கவர் செய்வதாக இருந்தது.

ஆசிரியர் சோ கூறிய ஒன்றிரண்டு கருத்துக்களைப்
பற்றி ஓரளவு விவரமாக பகிர்ந்து கொள்ள/விவாதிக்க
விரும்புகிறேன். அதை அடுத்த இடுகையில்
வைத்துக் கொள்வோமே !

எக்கச்சக்கமான நீர் ஆதாரம் உள்ள கேரளாவில்
1976-ல் நீர் மின்சாரத்தை வணிக நோக்கில்
உற்பத்தி செய்ய வேண்டி, மிகப்பெரிய  இடுக்கி
அணை கட்டப்பட்டது.

அணை கட்டப்பட்டு தொடர்ந்து 3 ஆண்டுகள் ஆகியும்
ஒரு முறை கூட, அணையின் பாதி அளவைக்கூட
நீர் மட்டம் தொடவில்லை.  இதற்கு முக்கிய
காரணம், இடுக்கி அணைக்கு நேர் மேலே இருந்த
முல்லைப் பெரியாறு அணை தான் என்று கேரள அரசு
கருதியது.

முல்லைப் பெரியாறு அணை இருக்கும் வரை
இடுக்கியில் தாங்கள் நினைத்தபடி மின்சாரத்தை
உற்பத்தி செய்ய முடியாது என்பது கேரளாவிற்கு
மிகத்தாமதமாக புரிந்தது. அணையைத்
திட்டமிடும்போதே இதை
அவர்கள் யோசித்திருக்க வேண்டும்.

மனசாட்சியை குழிதோண்டிப் புதைத்துவிட்டு,
தாங்கள் செய்த தவறுக்கு – தமிழ் நாட்டை
பலி வாங்கி, பரிகாரம் காணத் திட்டமிட்டனர்.

விளைவு ஒரு நாசகாரத் திட்டம்.

முல்லைப் பெரியாறு அணையின்  மூலம்
தென் தமிழ் நாட்டில் பாசனம் செய்யப்படும்
2,08,000 ஏக்கர் நிலம்
பாலைவனமாக  மாறவும்,
பாசனம் செய்யும் 10 லட்சம் விவசாயிகளும்,
குடிநீர் பெறும் 60 லட்சம் மக்களும்
பிழைப்பு பறிபோய் – பிச்சைக்காரர்களாக
அலையவும்  ஒரு திட்டம்.

முல்லைப் பெரியாறு 100 வருடங்களுக்கு
மேல் பழசாகிப்போன,  மண்ணாலும்,
சுண்ணாம்பாலும் கட்டப்பட்ட மிகபழைய அணை.
அணையைச் சுற்றி அடிக்கடி ஏற்படும் நில அதிர்வுகள்
காரணமாக இந்த அணை எப்போது வேண்டுமானாலும்
உடையக்கூடிய ஆபத்து இருக்கிறது.

அப்படி அணை உடைய நேரிட்டால், அதிலிருந்து
வெளிப்படும் நீரின் வேகத்தால், அதன் கீழ் மட்டங்களில்
வசிக்கும் 35 லட்சம் கேரள மக்கள்  அரபிக்கடலுக்கு
அடித்துச் செல்லப்படுவார்கள்.
முல்லைப் பெரியாறு அணையால் கேரளாவிற்கு
மிகப்பெரிய அழிவு ஏற்படப் போகிறது என்று
ஒரு மிக பயங்கரமான வதந்தியைக் கிளப்பி  அணைக்கு
உலை வைக்க வேண்டும்.

எப்படி இந்த திட்டத்தை நிறைவேற்றுவது ?

மலையாள மனோரமா கேரளாவில்
100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வெளியாகும்
மிகவும் புகழ் பெற்ற மலையாள பத்திரிகை.
18 லட்சம் பிரதிகளுக்கு மேல் விற்கும்,
மிகப்பெரிய மலையாள  வாசகர் வட்டத்தை
கொண்ட பத்திரிகை.

இந்த பத்திரிகை, காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஆதரவான,
கேரள கிறிஸ்தவர்களால் நடத்தப்படும் ஒரு
வலது சாரி பத்திரிகை.

இந்த சதியை நிறைவேற்ற மலையாள மனோரமா
பத்திரிகையை பயன்படுத்திக்கொண்டது கேரள அரசு.
முழு மனதுடன், விரும்பி, இந்த சதியில்
முக்கிய பங்கேற்றது மலையாள மனோரமா நிறுவனம்.

முதல் முதலாக, மிகப்பெரிய அளவில், பரபரப்பாக,
முல்லைப் பெரியாறு அணையால் கேரளாவிற்கு
ஏற்படப் போகும் பேரழிவைப் பற்றி -

செய்தி என்கிற பெயரில் ஒரு மாபெரும்
சதியை அறிமுகப்படுத்தியது
மலையாள மனோரமா. மனசாட்சியையும்,
மனோதர்மத்தையும் குழி தோண்டிப் புதைத்துவிட்டு,
துணிந்து ஒரு மிகப்பெரிய பொய்யைப் பரப்பியது.
பல இடங்களில் அணையில் விரிசல்கள்
ஏற்பட்டிருப்பதாக  1979 ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் ஒரு பொய்ச்செய்தி வெளியிட்டது.

அன்று ஆரம்பித்த பொய் தான் இன்றும் பரந்து, பரவி,
தொடர்கிறது. தமிழ் மக்களின் உயிர் நாடியைத்
தொட்டுப் பார்க்கிறது. உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புகளை
உருவாக்குகிறது. கேரளாவிலும், லட்சக்கணக்கான
மக்களை அச்சுறுத்தி, இரண்டு மாநில மக்களையும்
இன்று கொந்தளிப்பின் உச்சத்தில் கொண்டு போய்
நிறுத்தி உள்ளது.

இன்றும் மலையாள மனோரமா பத்திரிகை
இதே செய்தியை பூதாகாரமாக்கும் வேலையைத்தான்
செய்து கொண்டிருக்கிறது.

இந்த மலையாள மனோரமா நிறுவனத்தின் சார்பாக
சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில்  2 ஸ்டால்கள்
போட்டிருக்கிறார்கள்.
சொரணை கெட்ட தமிழர்கள்
முக்கியப் பொறுப்புகளில் இருக்கும் -
இந்த கண்காட்சியை நடத்தும் BAPASI  அமைப்பு -
(தென்னிந்திய புத்தக வெளியீட்டாளர் மற்றும்
விற்பனையாளர்களின் சங்கம் )
ஏற்கெனவே, தமிழ் நாட்டின் சூழ்நிலையை உணர்ந்து,
தானாகவே இதைத் தவிர்த்திருக்க வேண்டும்.

புத்தகக் கண்காட்சியில் இந்த ஸ்டால்கள்
அமைக்கப்பட்டிருப்பதை எதிர்த்து, அவற்றை
மூடக்கோரி, அவற்றின் முன், மே 17 இயக்கத்தினர்
(சுமார் 20-25 பேர்கள்  இருக்கலாம்)
சாத்வீகமான முறையில், கோஷங்கள் எழுப்பினர்.

முதலில் இந்த கோரிக்கையில் இருந்த நியாயத்தை
புரிந்து கொண்ட BAPASI அமைப்பின் தலைவர்
ஆர்.எஸ்.ஷண்முகம், தன் சகாக்களுடன் கலந்து
பேசி விட்டு, புத்தகக் கண்காட்சியில் பங்கேற்றுள்ள
மற்ற நிறுவனங்களின் நலனைக்கருதி
மலையாள மனோரமா நிறுவனம் தங்கள் ஸ்டாலை
மூட வேண்டும் என்று கேட்டுகொண்டார்.

அவர்களும், தற்காலிகமாக திரைச்சீலைகளின் மூலம்
ஸ்டால்களை மூடி விட்டு, தங்கள் மேலமைப்பிடம்
கலந்து பேசி விட்டு  மேல் நடவடிக்கை
எடுப்பதாகச் சொல்லி இருக்கின்றனர்.

இந்த நிலையில் -
கண்காட்சியில் தானும் ஒரு ஸ்டால் போட்டிருந்த
எழுத்தாளர், பதிப்பாளர், அறிவுஜீவி ஞானி -
தன் ஆதரவு குழுவினருடன் கூடி -

BAPASI-நிர்வாகத்திடம், மலையாள மனோரமா
ஸ்டாலை மூடச்சொன்னதற்கு ஆட்சேபம் தெரிவித்து
இருக்கிறார். நிர்வாகம் செய்தது தவறு என்றும் -
கண்டவர்கள் ஆட்சேபம் தெரிவிக்கிறார்கள்
என்பதற்காக ஸ்டாலை மூட முடியுமா ? மாறாக,
போராட்டம் நடத்தியவர்கள் மீது நடவடிக்கை
எடுக்கக் கோரியும், மலையாள ஸ்டாலுக்கு
போலீஸ் காவல் கேட்டும் அல்லவா தீர்மானித்திருக்க
வேண்டும் என்று அழுத்தம் கொடுத்திருக்கிறார்.

அவருக்குத் துணையாக இருந்திருப்பவர்கள் -
காலச்சுவடு கண்ணன், பாரதி புத்தகாலயம் மற்றும்
கிழக்கு பதிப்பகம்  பத்ரி சேஷாத்ரி ஆகியோர்.

விளைவு -ஏற்கெனவே எடுத்த  முடிவு மாற்றப்பட்டது.
மலையாள மனோரமா ஸ்டால் வெற்றிப்
பெருமிதத்துடன் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது.
அதன் வாசலில் தொடர்ந்து போலீஸ்
காவல் போடப்பட்டிருக்கிறது.

கேரள அரசு ஏற்கெனவே அணையின் நீர் மட்டத்தை
படிப்படியாக – 152 அடியிலிருந்து,
136 அடியாக தனது தகிடுதித்தங்களால்
குறைக்கச் செய்து விட்டது.
142 அடி வரை நீரைத் தேக்க சுப்ரீம் கோர்ட்
கொடுத்த உத்திரவை செல்லாக்காசாக்கி விட்டது.

அதை எதிர்த்து தமிழ் நாடு சுப்ரீம் கோர்ட்டில்
தொடர்ந்த வழக்கை நேர்மையாக சந்திக்கத்
துணிவில்லாமல் இதுவரை 36 முறை வாய்தாக்கள்
வாங்கி காலம் கடத்தி விட்டது. சுப்ரீம் கோர்ட்
அமைத்த எம்பவர்டு கமிட்டி மேலேயே குறை கூறி
மீண்டும் சுப்ரீம் கோர்ட்டில் புகார் கொடுத்திருக்கிறது.

சட்டபூர்வமாக தீர்ப்பு வருவதை எல்லா விதத்திலும்
தாமதித்து வருகிறது. கேரள மக்களிடையே
அநாவசியமாக பொய்யான பயத்தையும்,
பதட்டத்தையும் தொடர்ந்து உண்டு பண்ணி வருகிறது.

அணையை உடைக்க வேண்டும் – உடைப்போம்.
புதிய அணை கட்டுவோம்.
எங்கள் இடம் – எங்கள் பணம் – யாருடைய
அனுமதியும் எங்களுக்கு தேவை இல்லை என்று
திமிர்வாதம் பேசும் கேரள காங்கிரஸ் அரசுக்கு
எல்லா விதத்திலும் துணையாக நிற்கிறது
மலையாள மனோரமா பத்திரிகை நிறுவனம்.

தென் மாவட்டத்துக் தமிழ் மக்கள் கொதித்துப்
போயிருக்கிறார்கள். நிம்மதி இழந்து தவிக்கிறார்கள்.
எல்லை மாவட்டங்களில், ஏலக்காய்தோட்டங்களில்
வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள் ஒரு மாதமாக
வேலைக்குப் போக முடியாமல், ஊதியமின்றித்
தவிக்கிறார்கள்.

லாரிகள் போகவில்லை. காய்கறி, தானியங்கள்,
பால், முட்டை, கோழி ஆகியவற்றை கேரளாவிற்கு
வர்த்தகம் செய்து வந்த சிறு வியாபாரிகள்
தாங்கள் நஷ்டம் அடைந்தாலும் பரவாயில்லை -
பொது நன்மையே முக்கியம் என்று ஒற்றுமை
காக்கிறார்கள்.

தமிழர்கள் அனைவரும் ஒன்று பட்டிருக்கிறோம் -
விஷமம் செய்தால் விபரீதத்தை சந்திக்க நேரிடும்
ஜாக்கிரதை என்று கேரளாவிற்கு  ஒரே குரலில்
தெரிவிக்க வேண்டிய நேரத்தில் -

தன் அறிவுஜீவித் தனத்தையும்,
நடுநிலை போக்கையும்
ஞானி இப்படித்தான் காட்டிக் கொள்ள வேண்டுமா ?

தமிழ் நாட்டின், தமிழர்களின் –
ஒட்டுமொத்த நன்மையை விட,
இவருக்கு இவரது
சொந்த பெர்சனாலிடியும்,
வரட்டுத்தனமான ஈகோவும்
முக்கியமாகப் போய் விட்டனவா ?

ஞானியின் இந்த பார்வை – கோணல் பார்வை.
சமூகத்தை விட தான் பெரியவன் என்கிற
அகங்காரமான பார்வை.

உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் தமிழ் மக்கள்
தவிக்கும்போது – வரட்டு வேதாந்தம் பேசும்

அவரது அகங்காரம் தொலைய –
காலம் வழி செய்யும்.